kamboçya - video

...devamını göster (show more...)

kapat (collapse...)

Kamboçya - Koh Rong & K.R. Samloem

Sihanouk Ville'den tekneye atladım ve yaklaşık 2 saat sürecek yolculuğa başladım. Hava oldukça rüzgarlıydı ve tekne bir sağa bir sola sallanıyordu. Bir süre sonra rüzgar şiddetini arttırdı ve ciddi sallanmaya başladık. Sonrasında bir adaya yanaştığımızda o adanın "Koh Rong" olmadığını, "Koh Rong Samloem" olduğunu, hava biraz yatışana kadar burada kalacağımızı ve öğle yemeği yiyeceğimizi öğrendim. Adayı görür görmez sevdim. Kimsecikler yok; upuzun bir sahil ıssız, sakin ve huzurlu. Yemeğimizi yedik ve kaptan "Hareket vakti" dediğinde "Ben kalıyorum" dedim. Yemek yediğimiz restoranda küçük bir odaya 5 dolar ödeyerek orada kalabileceğimi öğrendiğimde çok mutlu oldum.

Ada'da elektirik, internet vs. yok. Kaldığım yerde sadece akşamları Jenaratör aracılığıyla birkaç saat aydınlatılıyor. Fazlaca popülasyon ve konaklama seçeneği yok. Şu ana kadarki kaldığım en ıssız ada diyebilirim :))) (İlk 6 resim Koh Rong Samloem adasına ait)

Tekne bensiz hareket etti ve gözden kaybolana kadar onu izledim. Şu ana kadarki yolculuğum sırasında yalnız olup da bu kadar huzurlu hissettiğimi hatırlamıyorum. Sahilde uzandım, hamakta mayıştım ve şekerleme yaptım, yazılarımı yazdım, müzik dinledim akşam olduğunda parlak gökyüzünü izledim. Yapmakta olduğum seyahat, yalnız olmak, ailem, arkadaşlarım, geçmişim, geleceğim, hayat hakkında düşündüm. Hayatın ne kadar garip olduğunu, dünyanın bir ucunda hiç tanımadığım birkaç insanın bulunduğu adanın birinde olduğumu ve önümde daha çoook uzun bir yol olduğunu düşündüm. Bu durumdan garip bir zevk aldım. Yatağıma uzandım, jenaratör kapandı ve etraf karanlığa büründü...

Güzel ve uzun bir uykunun sonunda uyandım, kahvaltımı yaptım ve yanaşan tekneye atlayıp "Koh Rong" adasının yolunu tuttum. Adaya vardım ve konaklama olayı için pansiyonları dolaştım. Odamı ayarlayıp çantamı bıraktıktan sonra dışarı çıktım. Yolculuk sallantılı geçmişti ve hala sallanıyordum. Ada çok şeker. Küçük ve samimi. Sahil boyunca uzanan pansiyon, restoran ve birkaç bar mevcut. Fiyatlar Sihanıuk Ville'e göre biraz pahalı. Yarım saatlik bir yürüyüşle adanın diğer tarafına geçip diğer güzel plajı görebilrsiniz. Güneydoğu Asya'da her yıl ciddi sayıda insanın kafalarına Hindistan Cevizi düşmesi sonucu hayatlarını kaybettiklerini biliyordum doğrusu. Yolda gidiyorsunuz " Çat!" "güle güle" şaka gibi ölüm. Buralarda yürürken dikkat! :)

Ada'da iki gün kaldım ve yeterli oldu. İnsanı mayıştıran bir havası var sürekli yayılıp kalmak istedim :) Son günümde Phnom Penh'den tanıdığım arkadaşlarımla buluşup bir bara gittik. Pansiyonlarda ve barların çoğunda sandalet, terlik ne varsa çıkarıp öyle girmenizi istiyorlar. Ben de öyle yaptım. Birkaç bira içip sandaletime doğru yol aldığımda yerinde yeller esiyordu. Canım çok sıkıldı tabii seviyordum onları; Fiyatı da fenaa değildi :( "Hem ayakkabıları çıkarın diyorsunuz hemde sahip olmuyorsunuz! Nerede benim sandaletler?" diye söylendim. Biraz arandılar ama yapacak bişey yok. "Nerelisin sen?" diye sordular, Türk'üm dedim. Bastılar kahkahayı. Kardeş bu barda herkes Türk, burası Türk barı dediler. "Neaaa?" tepkisini verdikten sonra tanıştım herkesle. Giden sandaletlerin üstüne soğuk bir bira içerken muhabbet ettik.

Barın ismi "Coco's" meğerse adanın bu hale gelmesindeki en büyük rolü Türkler üstlenmiş. Ada'da Türklere ait pansiyon, bar, dalış okulu vs. mevcut. Olaya bak, Kamboçya'nın bir ucundaki ada Türk adası çıktı kardeşim :D Herkes hikayesini anlattı ve yaptığım seyahat hakkında güzel şeyler söylediler. Muhabbet sonrasında yanımıza gelen bir arkadaş denizde ışık saçan planktonların olduğunu ve onlarla oynayıp geldiğini söyledi. Planktonları çok merak ediyordum. Hemen plajın karanlık tarafına doğru yöneldim. Yolda barın birinin önünden geçerken bir baktım ki benim sandaletler. Obaa! Girdim içeriye "Bu sandaletler kimin?" diye sordum, cevap yok... "Kimin Kardeşim bunlar???" Cevap yok. "Bunlar benim sandaletlerim" dedim ve alıp cıktım. Keyifle planktonlara gittim ve karanlıkta yürüdüğüm deniz kenarında sahile ayaklarımın değdiği yerler parlak yeşil ışıldamaya başladı :)) Keyifli bir sürenin ardından odamın yolunu tuttum.

Ertsi gün Sihanouk Ville'e döndüm ve Tayland-Bangkok'a otobüs bileti aldım. 1 gece konakladıktan sonra 12 saat süreceğini iddaa ettikleri yolculuk için ototbüse atladım. Peki 12 saat mi sürdü?

:))))))))))))))

...devamını göster (show more...)

kapat (collapse...)

Kamboçya - Sihanouk Ville

Harika gün batımları yaşadığım küçük belde :) kaldığım 4+1 gün boyunca plajını, varolan küçük sokaklarını, restoran ve barlarını dolaştım. Kafa dengi Kamboçya'lı ve yabancı inanlarla tanıştım. JJ's isimli bar'a gidip de indirimli saatlerde (Happy Hours) biranın 25 sent (50 kuruş) olduğunu öğrenip dumurdan dumura uğradım :)) Arkadaşlarla beraber "Beer Pong" (yarısına kadar bira dolu bardaklara Ping Pong topu atıyorsunuz ve girdi mi karşı takım o bardağı fondip yapıyor. Kaybettikce kafa buluyorsunuz) isimli içki oyunu oynayıp bolca fondip yapıp çakırkeyf (!) olduğumuz küçük belde. Denizini çok temiz bulmadığım ama denize karşı oturup saatlerce vakit geçiridiğim, taze deniz ürünleri ve su gibi bira tüketip komik rakamlar ödediğim şirin belde. Sahilde yemek
yediğiniz süre boyunca 68 dilenci, 168 seyyar satıcı görüp "No Thank you" deme rekoru kırabilileceğiniz rahatsız durumları da olan güzide belde :)

Sihanouk Ville yoğun geçen seyahat ve aktivitelerden sonra dinlenip kafa dağıtabilceğiniz ucuz konaklama ve yeme içme seçenekleri olan küçük şirin bir yer. Gündüz hava nemli ve sıcak. Kamboçya kültürüne ait pek birşey olmasa da varolan atmosfer keyifli. Yani ben keyif aldım demek istedim :) Konuştuğum Kamboçyalıların yarısı Türkiye'nin adını duymamış. Diğer yarısı futboldan tanıdıklarını söylüyorlar. Nerede olduğu hakkında pek bilgileri yok. Sorduğum birisi Amerika'da dedi ve çok güldürdü beni :))

Tesadüf eseri öğrendiğim "Olive Olive" isimli Türk - İtalyan lokantasında pide lahmacun gömüp sohbet ettim. Oldukça samimi ve dostça karşılandım. "Kurban olurum memleketim insanının bokuna" diyerek memleketine olan özlemini dile getiren fırın-pide ustası ile sohbet ettim :) Sonrasında bir tekneye atlayıp Koh Rong adasına doğru yol aldım ...

...devamını göster (show more...)

kapat (collapse...)

Kamboçya - Phnom Penh

Feci yağan bir yağmurun altında otobüsten inip koşarak kapalı bir yere sığınıyorum ve akşam satlerinde vardığım Phnom Penh'e ilk ayak basışım böyle oluyor. Hemen kalacak yerimi ayarlıyorum ve pansiyonumun çatısındaki kafede yağmur eşliğinde ilk biramı yuvarlıyorum. Ertesi gün için gezi planı çıkarıp muhtemelen bu plana uymayacağımı ve kafama göre dolaşacağımı düşünerek odama gidiyorum :)

Kamboçya Krallığı çok partili sistemle yönetiliyor. Kral'ın yetkileri sınırlanmış; sembolik bir krallık söz konusu, yetki hükümette. Şehirler arası yollarda ilerlerken abartmıyorum her 100 metrede bir iktidarda olan Kamboçya halk partisi'nin (Cambodian People paty) reklam tabelelarını görüyorsunuz. Parti Sosyalist ve Halkçı olduğunu idda etse de öyle olduğunu düşünen yok. Sohbet ettiğim Kamboçya'lı bir arkadaşa Kamboçya ile ilgili sorular soruyorum. Hükümetin ne kadar baskıcı olduğundan, yolsuzluklardan, kendisine muhalif olanları o ya da bu sebeple içeri tıktıklarından bahsediyor. Bir yerden tanıdık geliyor ama neyssse... Kurtulmak istediklerinden ama şaibeli seçimler ile birtürlü kurtulamadıklarını ekliyor. Bir süre sonra arkadaşın adını sorduğumda korkuyla bana bakıyor ve "Neden..? , Neden soruyorsun?" diyor. "Hiç arkadışım bir saattir sohbet ediyoruz adlarımızı bilmiyoruz tanışalım istedim diyorum", "Merak etme ben ajan muhbir falan değilim" diye de ekliyorum. Anlıyorum ki başlarındaki hükümet gerçekten baskıcı. İnsanların içini korku sarmış...

Kamboçya "Hindiçin" tabir edilen yarımadada bulunuyor, 1863 - 1953 tarihleri arasında Fransız sömürgesi imiş. 1975 yılında iktidara gelen Komünist olduklarını idda eden (Bence Komünist falan değil sadece caniler) Pol Pot yönetimindeki Kızıl Khmer'ler 4 yıl boyunca ülkenin adeta canına okumuş. Tek sınıf yaratma amacıyla (Köylü sınıfı) ülkedeki eğitimli insanları, muhalifleri ve sadece şüpheli gördükleri insanları şuursuzca öldürmeye, katletmeye başlamışlar. Kadın, çocuk, yaşlı dinlememişler. Bu dönemde 3 milyon civarı insan, insanlık dışı yöntemlerle öldürülmüşler. Bu insanların arasında yabancılar da var.

Programımın en başında "Kiling Fields" (Choeung Ek Genocidal Center) diye tabir edilen insanların katledilip toplu mezarlara gömüldüğü şimdilerde ziyarete açılan bölge var. Pansiyonumda kalan 3 Alman arkadaş ile Tuk Tuk kiralayıp buraya gidiyoruz. Yollar toz duman içinde. Vardığımızda kapıda bize Audio Guide ( Sesli Rehber Cihazı) veriyorlar. Bu Cihazda rehber Kızıl Khmeler'den katliam sebep ve yöntemlerinden bahsediyor. Doğrusu duyduklarıma inanamıyorum. Dehşet verici yöntemlerle insanların nerede nasıl katledilip gömüldüklerini duydukça insanı ateş basıyor. Toplu mezarları ve ölen insanlara ait eşyaları görüyoruz. Katledilen inanlar için yapılan Stupa(Dini Anıt) ve müzeyi görüyoruz. Çocukların nasıl katledildiklerini anlatan resimli tasfirleri anlatamam.

Orardan ayrılıp S21 isimli, zamanında okul olan ama Kızıl Khmerler tarafından hapishane olarak kullanılan, şimdilerde müze olan bölgeye gidiyoruz. Hücreler, işkence aletleri ve ölenlerin bir kısmının kıyafet ve resimlerini görüyoruz. Düşünüyorum, bir insan hangi psikoloji ile bütün bunları yapabilir. Ne kadar hasta olmak gerekir? Bulamıyorum... Bozuk moraller ve depresif bir psikoloji ile pansiyona dönüyoruz ve biraları söyleyip bu psikolojiden kurtulmaya çalışıyoruz.

Ertesi gün Mekong Deltası yürüyüşü için pansiyonumdan çıkıyorum. Nehir kenarı çok huzurlu. Hızlı bir yapılanma da sözkonusu. Nehir boyunca yürüyüp fotoğraf çekiyorum.

Mekong 5 ülkeden geçiyor: Çin, Tayland, Laos, Kamboçya, Vetnam. Birçok kolu mevcut. Güneydoğu asyanın 7. Dünyanında 12. uzun nehri. Nehir kenarında yürüyüş yapanlar, atıştıranlar, gezen eğlenen, uyuyan, balık tutan bir sürü insan.

Sokak satıcılarından ve esnaf lokantasından yemek yiyorum. Lezzetli ve çok ucuz. Tavuklu sebzeli pilav ve çorba 3 TL :) Bir tapınak görüyorum ve hemen geziyorum. Tapınakta genç bir rahip küçük bir çocuğa birşey gösteriyor. Yaklaşınca anlıyorum ki çocuğa Buda'nın öğretilerinden bahsetmiyor. Akıllı telefonda oyun oynuyorlar :)))

Ayrıca gezilecek yerler arasında National Museum, Royal Palace, Rus Pazarı'nı sayabilirim. Birçok başka yer bulunur emimim araştırdıktan sonra.

Kamboçya'dan Laos'a gitme planım Laos büyük elçiliğine varınca suya düşüyor. Artık Türklere vize vermiyorlar. Laos'tan sponsor bulmam, otel uçak rezervasyonları vs isteyip işi yokuşa sürüyorlar. Eskiden 3 fotoğraf ve 40 dolar ile 1 saatte alınabilen vize şimdilerde rüya. Çeşitli Acentalarla görüşüyorum ama sonuç aynı Bir tanesi manidar bir cevap veriyor, "Türkiye kara listede" Yahu ne oldu da böyle oldu? Yapacak birşey yok ben de gitmiyorum kardeşim... :)

Buradan güneye Sihanoukville'e ve Koh Rong adasına gitme planlarımı hayata geçirmek için bir otobüs bileti satın alıyorum. Yolculuğa devam...

...devamını göster (show more...)

kapat (collapse...)