Güney Kore Video

...devamını göster (show more...)

kapat (collapse...)

G. Kore - Busan

Daha önce G. Kore muhabbeti yaptığım birçok insan bana "Busan Seul'den daha güzel bir yer" dedi ama ben gördüğüm kadarı ile pek öyle düşünmedim. Seul'un ortamı daha canllı geldi bana. Tabii heryerini görmedim ve çook vakit geçirmedim. Busan'da Kyunsung Üniversitesi yakınlarında konakladım. Etrafta restoran ve barlar mevcut. Gittiğim tarih sınav haftasına denk gelince ortalık pek hareketli değildi.

Aklımda Kore savaşı sırasında şehit olan Türk askerlerininde bulunduğu "Birleşmiş Milletler Anıt Mezarlığı"nı gezme fikri vardı. Babam da orayı görmemi telkin etmişti. Ben de yürüyerek orayı buldum. Oldukça bakımlı ve güzel düzenlenmiş bir yer. Kapıdan girmek üzereydim ki kapıdaki asker beni durdurdu ve hangi ülkeden geldiğimi sordu. "Türkiye" dedim ve "buyrun efendim" diye beni içeri aldı. "Neden sordu acaba? Herkesi almıyorlar mı, nedir?" diye düşünerek yürüdüm. Gözüm tam mezarların olduğu bölüme iliştiğinde birden "İstiklal Marşı" çalmaya başladı. O anki duyguyu anlatamam. Tüylerim diken diken oldu. 60 yıl önce buraya gelip şehit olan askerimizin mezarları karşısında insan çok duygulanıyor. Yaşları 21-22 civarı yüzlerce asker buraya gelmişler ve kahramanca savaşmışlar. Ne için savaştıklarını tam anlayamadan verilen görevi canları pahasına yerine getiren, evlerinden binlerce km uzakta şehit olan gençler. Çok fazla yorum yapmaya gerek yok, dünyanın düzeni belli... Anıt mezarlığın bir bölümünde ölen askerlerin ülkelerinin başlığı altında isimleri yazıyor. Birleşmiş Milletlere üye ülkelerin bir kısmının gönderdiği, hayatını kaybeden askerler... Binlerce isim duvarlarda. Diğer bir bölümde bayraklar ve Mezarlar...

Kore'de tanıştığım ve nereli olduğumu soran insanların bir kısmı "Türküm" dediğimde "Hey biz kardeş ülkeyiz" tepkisi verdiler. Bu hoş bir şey tabii. Yaşlısından gencine bir kısım ( Herkes değil) insan hala Türk insanına minnet duyuyor. Busan'de Gwangan Köprüsünü ziyarete gittim. Köprüde hava kararınca neon ışık şovları yapılıyor. Ayrıca köprüye monte edilmiş 56 hoparlör de ışık şovuna eşlik ediyor. 1 saat kadar havanın kararmasını bekledim. Sonunda hava karardı ama ışık şovu malesef olmadı. Ben Kore'ye gitmeden meydana gelen Feribot faciasında yarısından fazlası lise öğrencisi olan yüzlerce insan can vermişti bu yüzden şovlar iptal edilmişti. Hatta köprüde normalde yanan ışıkların bile yarısı yanıyordu. Meydana gelen bu kaza G.Kore halkını derinden yaralamıştı. Tüm televizyonlarda görüntüler eşliğinde sürekli tartışmalar yaşanıyordu. Sonunda kaza sonrası süreci iyi yönetememekle suçlanan Başbakan istifa etti. Demek ki bazı yerlerde hatasunu kabul eden Başbakanlar istifa edebiliyor...

Sonraki günlerde, Kültürel mahalle'yi gezdim. Rengarenk boyanmış evler. Duvarlarına resimler grafitiler yapılmış binalar vs. Fena bir yer değildi. Sonra Heunde plajına gittim. Uzandım ve güneşlendim. Plaj huzurluydu. Etrafta gezinen insanlar kimseye rahatsızlık vermeden keyifle vakit geçiriyorlardı. Sonra Seul'den Yarden geldi ve beraber balık pazarını gezdik. Envai çeşit deniz ürününü satın alabilirsiniz. Balık pazarında konumlu restoranlarda istediğiniz deniz ürününü pişirtip yiyebilirsiniz. Çok çeşitli fiyat seçenekleri mevcut.

Kore'liler normal insanlar. Kore'de öyle. Yani G. Kore'de gezerken öyle çok değişik orjinal bir ülke bulmadım. Herşey normal, düzenli vs. Güzel restoranlar ve keyifli barlar var elbet. Aslında düşündüm de, G.Kore yerine Çin'e gitseymişim daha iyi olabilirmiş :))))

...devamını göster (show more...)

kapat (collapse...)

G. Kore - Seul

Tokyo şehir merkezinde hava alanına ulaşmak 1,5 - 2 saati bulabiliyor. Sorunsuz bir şekilde Seul'e indim. Sonra hostelimi buldum yerleştim. Hostel sahibi ve birkaç konuk, salaş yerel bir Kore barına gidip "Soju" içip muhabbet edeceklermiş, beni de çağırdılar. Akşam saat 9 - 10 gibi, çadırdan bir bara gittik. Ortaya Kore yemekleri (Tam ortaya:) Soju ve biralar geldi. Soju, %20 civarı alkol ihtiva eden, tadı hafiften vodkaya benzeyen, Kore'de bizim rakı gibi muamele gören bir içecek.

Muhabbet başladı, koyulaştı. Şişelerin biri gitti biri geldi. Ben ve Alman arkadaş hariç herkes Maymun oldu. Yok böyle bişey ama zil zurna. Feci eğlenceli. Herkesin dili dolanıyor, kahkahalar yarılmalar :D Gece sonu hostel sahibi zar zor telefonunu kullanıp arabasını kullanması için bir şoför çağırdı ve hostele geri döndük. İşte Kore'ye böyle başladım :)

Ertesi gün metro ile City Hall bölgesine geldim. Çıkıştan çıkar çıkmaz garip sesler duydum. Deogsugung Sarayı kapısında nöbet değişim merasimine benzer aktiviteler yapan eski Kore askeri kıyafetleri içindeki ekipten geliyordu. Rengarenk kıyafetleri ile davul eşliğinde seramoniyi yerine getirdiler. İzlemesi keyifli bir aktivite idi. Sonrasında Sarayı ve Sarayın içindeki Modern Sanatlar Müzesi'ni gezdim. Çok ahım şahım bir yer değil. Sonra Gwanghwamun meydanına doğru ilerledim. Sonra hostele döndüm ve Filipinler Boracay Adası'nda tanıştığım arkadaşım kendisine Jessica diyen Hye Ran ile buluştum. Dışarı çıkıp birkaç bira içip dolandık. Ertesi gün yine aynı yerde tanıştığımız ortak arkadaş İsrail'li Yarden katıldı bize ve hep beraber dışarı çıktık. Kore mangal restoranlarından birine gittik. Güzel, eğlenceli muhabbet oldu. Sonraki günlerde Yarden ile Seul'u gezdik. Eski geleneksel mahalle, bir Saray, cadde ve sokaklarda gezinti. Geleneksel eski mimariyle yapılmış evlerin bulunduğu Bukchon Hanok Village'de dolanmak, bira alıp sokaktan gelen geçeni izleyerek içmek keyifliydi.

Bir akşam Yarden ile Hongdae bölgesinde dolaşırken sokak müziği yapmak üzere hazırlık yapan (müzik okuyan) birkaç öğrenci gördük. Yarden, "Arkadaşım biraz çalabilir mi acaba?" diye bana sormadan atlayıverdi. Gençler de "Tabii hemen" tepkisini verince gitarı elimde buldum. Mikrofon sehpası olmadığı için elemanlardan birisi eliyle mikrofon tutu. Başladım bir şarkı çalıp söylemeye. Daha önce sokakta, hele bayaa uzak bir sokakta çalmamıştım. Şarkının ortasında kafamı kaldırdım ki önümde 25-30 kişi toplanmış beni izliyor. Hem şaşırdım hem keyiflendim. Şarkı bitince alkış falan :))) Elemanlar ısrarla devam etmemi istediler, 2 şarkı daha çalıp gitarı ve kalabalığı devrettim. Çok keyifli oldu doğrusu. Seul'de özellikle hafta sonu birçok müzisyen Hondee bölgesinde müzik yapıyorlar ve baya insan toplanıp onları izliyor.G. Kore'li gençler camı olmaya sadece çerçeve gözlükler takmaya bayılıyorlar.Önemli bir aksesuar onlar için.Hem kızlar hem de erkekler kalın camsız çerçevelerle geziyorlar :)

Başka birgün yolda tesadüfen tanıştığımız Yoon bize katıldı. Yoon'ün rehberliğinde birkaç yere gittik yemek yedik ve Pirinç Şarabı içtik. Daha önce de içtiğim, pek bayılmadığım bir içki. Sokalarda yürüdük gezdik. G. Kore'de zengin bir yemek çeşitliliği var. Barbekü restoranlar çok popüler. Masanın ortasına konumlanmış barbeküde istediğinizi pişirip gömebiliyorsunuz. Yanında gelen meze vs şeyler oldukça lezzetli.. Herşeyi pirinçli yapabiliyorlar. Pirinçli pizza, pirinç burger vs. Yemekler çoğu yerde ucuz değil ama ucuz olan esnaf lokantalarında 4-5 dolara feci büyük porsiyonlu yemeğizi gömebilir, tıka basa doyabilirsiniz. Karşıma sıkça çıkan Kore birasının ismi "Cass" idi; tadı fena değil. Öyle süper bir bira değil ama içiminde bir sıkıntı yok. Otobanlar gayet rahat ama iş çıkışlarında trafik olabiliyor..

Böyle işte Seul muhabbetleri :) Sonrasında tekrar dönmek üzere Seul'den ayrılıp Otobüsle Busan şehrine geçtim...

...devamını göster (show more...)

kapat (collapse...)