Endonezya Video

...devamını göster (show more...)

kapat (collapse...)

Endonezya - Gili Adaları

Gili Trawangan:

Önce minibüsle sonra tekneyle Gili adalarının en büyüğü (Büyük dediğime bakmayın küçücük bişey) Trawangan adasına ulaştım. Kalacak yeri ayarlamak kolay oldu. 15 liraya güzel bir oda tuttum, Agg Home Stay isimli yerden. Billy de yan odayı tuttu. İçeri girdim biraz şekerleme yaptım. Uyandığımda Billy dışarıda birisiyle konuşuyordu. Dışarı çıktım ve Molly ile tanıştım. Böylece üçlüyü tamamladık. Molly Avustralya'dan ve tam bir çılgın kelebek. Neşeli ve çok komik. Ucuz ve güzel yemekleri olan bir de restoran bulunca herşey güzel oldu. Akşam önce yemek yedik ve sonra adada bulunan bir rock bara ve bir de reggie bara gittik. Rock barda içerken Billy müzik yapan grubun yanına gitti ve bana sormadan, benim müzisyen olduğumu, çalıp çalamayacağımı sordu. Grup "Tabii ki" diyince önce şöyle bir nazlandım "Yav olmaz şimdi ayıp olur" falan ama fazla uzatmadan sahneye çıktım :) Ne de olsa çalmayı özlemiştim. Sahneye çıktım grupla çaldım. Şarkı bitince grup bir şarkı daha çalmak istedi onu da çaldım ve indim. Çok eğlenceli oldu ve çok keyif alarak çaldım. Grup elemanları da oldukça nazik ve eğlenceli çocuklardı. Sonra Reggie barda eğlendik. Gece bitecek derken Molly birkaç Endonezya'lı arkadaşla çıkageldi ve adada Full Moon parti olduğunu oraya gideceklerini söyledi. "E Gidelim bakalım nasılmış" dedim ve gittik. Sahilde küçük bir bar ve etrafında dikilip içen insanlar. İşte full moon partisi. Ne dans eden var ne de aksiyon. Biraz takılıp otele döndük. Ertesi gün öğlen oteldeyken koşa koşa Molly geldi ve yerel müzisyen arkadaşlarının bir restoranda takılıp müzik yaptıklarını mutlaka bizim de gitmemiz gerektiğini söyledi. Peki yav dedik ve gittik. İyi ki de gitmişiz. Onlar Endonezya şarkıları çaldı, ben Türkçe ve İngilizce şarkılar çaldım. Billy de çaldı çok güzel oldu. Yerel müzisyenlerle takılmak çok keyifli. Sonra hep beraber denize gittik. Akşam da denizde takıldık. Bir de ışıl ışıl parlayan Planktonlar dalgalarla sahile vurunca ortam harika oldu. Ellerimize alıp alnımıza yüzümüze koymaya başladık. Yüzümüz ışıl ışıl oldu. Sihir gibiydiler.

Ertesi gün adanın etrafında yürüdüm ve fotoğraf çektim. Adalarda hiçbir şekilde motorlu taşıt yok. Sadece at arabaları ve bisiklet. Motor sesi olmayınca ne kadar güzel ve huzurlu oluyormuş :) Adada Polis merkezi de yok. İlginç bir yer yani :) Adanın iç kısmı oldukça pis. Heryerde inşaatlar var hızlı bir yapılaşma söz konusu. Adaların geleceğini pek iyi görmüyorum açıkçası. Yağmur yağınca heryer çamur içinde kalıyor. Sahilinse bir kısmı temiz bir kısmı pis.

Billy ile en küçük ada olan Gili Meno adasına gitmeye karar verdik. Molly de bize katılmak istedi ve hep beraber Meno'ya geçtik.



































Gili Meno:

Küçücük ve çok huzurlu bir ada. Denizi temiz ve berrak. Şimdilik tabi ki burada da inşaatlar söz konusu. Ama hala çok güzel. Adanın etrafını hiç de uzun sürmeyecek bir zamanda turlayabilirsiniz. Endoplazmik Retikulum gibi birşey :)) Düşük sezon olduğu için konaklamayı burada da kolayca hallettik. Çıktık adayı kaşfe. Sahil boyunca uzanan kafe restoran ve küçük oteller. Tertemiz suları ile sahiller. Sahilde yürürken insanın içini keyif ve huzur sarıyor. Sahilde küçük limanın hemen yakınında küçücük bir bar var. Bar bile denemez aslında sahile dikilmiş birkaç ağaç dalı birkaç tabure hepsi o kadar. Adada herkes gitar çalıp şarkı söyleyebiliyor. Çok şaşırtıcı.

Molly 2 gün bizimle kaldı ve sonrasında gönüllü öğretmenlik yapmak için Bali'ye gitti. Biz 3 gün daha kaldık. Sahilde gitar çaldık insanlarla tanıştık. Kimi zaman nazik kimi zaman şımarık ve itici olabilen Endonezya'lı arkadaşlarla vakit geçirdik. Ben 3 kez şnorkel yaptım ve her seferinde keyiften dörtköşe oldum. Su altı akvaryum gibi bolca fotoğraf ve video çektim. Su altı kılıfım bir kez daha harika iş yaptı ve ödediğim parayı hakketti. Sahilden açılıyorsunuz ve 15 mt sonra harika deniz canlıları etrafınızda. Bir gece sahilde oturmuş bira içiyorduk ve denizden gelen garip ışıltıları farkettim; yanıp sönüyor gibilerdi ama yakamoz gibi değillerdi. Daha yakından bakmak için paçaları sıvadım ve 2-3 metre denize girdim. Denizdeki küçük bitkilere tutunmuş yüzlerce yakamoz yanıp sönerek yıldız gibi ışıldıyorlardı. Heyecan ve keyifle izledim. Gerçek gibi değillerdi sanki ya da biraz çakırkeyftim :) Daha önce gördüğüm planktonlardan farklı bir ışık saçıyorlardı. Yapacak pek fazla birşey olmamasına rağmen adada bulunduğum süre boyunca hiç sıkılmadım. Ayrılırken bile daha fazla kalabileceğimi hissettim.

Kaldığımız otelle anlaşmamıza göre hergün bedeva Hindistan cevizi alacaktık. Her seferinde dalından Hindistan cevizi koparıp ikram ettiler. Bu da ayrı bir keyifti doğrusu. Adada beş gün kaldık ve sonrasında son Gili olan Gili Air adasına doğru yola çıktık.



































Gili Air:

Oldukça çalkanlıtı 20 dakikalık bir tekne yolculuğundan sonra adaya ulaştık. Yağmur yağıyordu ve kalacak yer bulmamız gerekiyordu. Yağmur durana kadar bir restoranda yemek yiyip yağmurun dinmesini beklemeye karar verdik. Yemekler bitti ama yağmur dinmedi. Yapacak birşey yok pansiyon aramaya başladık. 3-4 pansiyon sonrası oldukça uygun fiyata güzel bir tane bulduk ve yerleştik. Akşam dışarı çıktık ve dolaştık. Ada çok sakindi ve çok az insan vardı. Safari isimli bir bar bulduk. İçinde çok güzel şarkılar çalan oldukça yetenekli Endonezyalı bir gitarist. Keyifli ve müzikli bir gece oldu. Sonraki geceler de oraya gittik ve hem müzik dinledik hem müzik yaptık. Endonezyalı ve yabancı müzisyenlerle tanıştık ve beraber müzik yaptık. Adada harika gün batımlarını Krishna isimli kafe barda izledik. Dost canlısı ve nazik sahibi ile arkadaş olduk. Her dakika değişerek renkten renge bürünen gökyüzünü izledik. Bir akşam gün batımını izlerken barda bir Türkçe şarkı çalmaya başladı. Chill out altyapı üzerine Türkçe sözler. Kimin olduğunu hatırlamıyorum. Barmene bu şarkının hangi dilde olduğunu bilip bilmediğini sordum, bilemedi. Türkçe diyince şaşırdı. Endonezya'lar Türkiye hakkında pek bir şey bilmiyorlar. Hatta bazıları Arapça konuştuğumuzu zannediyor. Bu adanın denizi de kısmen temiz kısmen pis. En güzel ve temiz yer Meno oldu.

Güney Doğu Asya'daki son günlerim olduğunu ve burayı özleyeceğimi düşünerek biramı yudumladım ve gün batımlarının keyfini çıkardım. Bir yandan da aklımda sonraki kıta, sonraki durağım Avustralya vardı. Adalarda geçen huzurlu ve güzel günlerin sonuna geldim ve Avustralya'ya olan uçağım için Bali'ye döndüm. Bir gece burda konaklayıp Gili Trawangan'da tanıştığım Endonezyalı Arkadaşlarla buluştuk. Birinin çaldığı bara gidip müzik dinledik. Ertesi gün ben ve çantam Hava alanının yolunu tuttuk. İstikamet Yeni kıta; Avustralya!

...devamını göster (show more...)

kapat (collapse...)

Bali

BALİ-UBUD

Bali-Denpasar otobüs terminaline vardığımda tüm taksiciler saldırışa geçtiler. Ubud bölgesine gitmek istiyordum. Toplu taşıma aracı sordum ama sorduğum herkes olmadığını idda etti. Aynı yöne giden Polonya'lı çiftle beraber en ucuz fiyatı veren taksiye atladık ve Ubud'a ulaştık. Taksiden indim çiftle vedalaştım. Akşam olmak üzereydi karnım açtı (Her zamanki gibi) ve kalacak yer bulmam gerekiyordu. Bir ATM buldum ve para çekmeye çalıştım zira hiç param kalmamıştı. ATM den para çekmeye çalıştım ama olmadı ve lanet ATM kartımı geri vermedi. Kartımı resmen yuttu ve geri vermedi. Hemen bankayı aradım kartımı istedim ama ertesi günden önce veremeyeceklerini söylediler. Ne yaptıysam olmadı. Ben de tamam dedim numaramı bıraktım. Çantamda nolur noolmaz diye bıraktığım birkaç doları bozdurdum ve yemek yedim. Sıra kalacak yer bulmaya geldi ama Ubud'da fiyatlar yüksekti. Çoğu yerden "Doluyuz" cevabı aldım. "Ülen işler ters gidiyor beaa" derken genç bir Endonezya'lı kalacak yer mi arıyorum diye sordu. "Evet" dedim ve beni "Madi ve Ayu" nun işlettiği pansiyona götürdü. Birbirinden şeker ve canayakın bu iki insan 2 çocukları ve amcaları ile iki yer işletiyorlardı. Bana öyle bir Bungalov ve öyle bir fiyat verdiler ki çok şaşırdım. Kocaman bir odası, mutfağı ve içinde küveti olan banyosuyla harika bir Bungalov. Sıcak suyu bile vardı(Bayaadır sıcak su yüzü görmemiştim de:) Etrafında Hindistan cevizi ağaçlarının sarmaladığı yemyeşil pirinç tarlası, rengarenk çiçeklerin olduğu sessiz ve huzurlu bir yer. Fiyatı da 12 dolar. Bali-Ubud'u bilenler böyle bir yer için bu fiyatın çook uygun olduğunu tahmin edebilirler.(Vera Accomodation ve Angga House-Bisma sokağı) Hemen küveti doldurdum, biramı aldım, müzik açtım ve keyfini sürdüm :)

Ertesi gün kartımı almak için bana söz verdikleri telefonu etmelerini bekledim ama aramadılar. Ben aradım ve kartımı sordum. Önce beklettiler sonra salladılar ve sonuda haftaya çarşambadan önce veremeyeceklerini söylediler ki bu 5 gün ederdi cebimdeki para ile 1 günden fazla idare edemezdim. 2-3 saat aradım 4-5 kişiye tekrar tekrar derdimi anlattım eğer kartı alamazsam aç ve açıkta kalacağımı söyledim ama olmadı. Gerilmeye ve sinirlenmeye başladım. Zira ne dediysem "Üzgünüz bişey yapamayız orada şubemiz yok" dediler. İçimden "yahu kartı alamazsam ne yaparım" diye düşünmeye başladım. Hatta, "Bir yerden gitar bulup müzik yapabilirmiyim acaba?" diye düşündüm :))) Sonunda delirdim ve açtım ağzımı yumdum gözümü. "Eğer o kartı bana bügün vermezseniz Polise gideceğim, Büyük Elçiliği arayacağım sizi Mahkemeye vereceğim elimden geleni yapacağım ve sizle uğraşacağım o kartı bugün İS-Tİ-YO-RUM!!!" diye haykırdım. Sonunda bir cinnet herşeyi halleder sözü doğru çıktı ve özür dileyip kartımı 1 saat içinde bana ulaştıracaklarını söylediler. Be hey öküzler, bu madem mümkündü neden beni bu kadar salladınız?. Neyse kartım 40 dk sonra elimdeydi. Paramı çektim, sinir stress yerini mutluluk ve keyife bıraktı. Kendime güzel bir yemek bir de bira söyledim. Güzel Ubud'un tadını çıkarmaya başladım :) "Ye Sev Dua Et (Eat Love Pray)" filminden sonra iyice ünlenen Bali-Ubud güzel enerjisi olan huzurlu sakin ve güzel bir belde. Etrafında güzel pirinç tarlaları, onlarca Hindu tapınağı, şirin ve tarzı olan otel ve restoranları olan bir belde. Bali adası halkı Endonezya'nın diğer bölgelerinden farklı olarak Hindu inancına sahip. Bunu farketmek çok kolay. Her yer rengarenk tapınaklarlarla dolu. Dansları ve ritüelleri ile farklı bir karektere sahipler.

Harika bungalovumda doğanın göbeğinde olmasından kaynaklanan birkaç sorunla karşılaştım ama halledemeyeceğim şeyler değillerdi. Gördüğüm en büyük kertenkele benim odamdaydı. Sonra banyoda küçük örümceklerin arasında dev bir örümcek. Uyanıp gözümü açtığım da dev bir eşek arısı. Hmm yapacak birşey yok hepsi doğanın parçasılar :D

Gece hayatı bakımında çok seçeneği olmaya Ubud'da bir kaç şirin yer var tabii ki. Bunlardan birinde canlı müzik dinleyip bira içmeye karar verdim. Oturup biramı söyledim; etrafta neşeyle dans eden 65 yaş ortalamasına sahip teyzeler vardı. Bu teyzeleren bir tanesi yanıma gelip bileğimden tuttuğu gibi beni piste götürdü. Hijj bişey yapamadım başladım dans etmeye. Çok şeker ve eğlencelilerdi. Her ne kadar onların genç versiyonları ile dans etmeyi tercih etsem de yinede çok güzel vakit geçirdim. Kırmızı tişörtlü Kanada'lı Max teyze Bali'de yaşayan çok renkli birisiydi. Sonraki gün de onunla burada karşılaştık ve arkadaşları ile içip eğlendik.

İçlerinden bir tanesi (Endonezya'lı olan) amcasının Denpasar kralı olduğunu ve kendisinin de prenses olduğunu idda etti. Şüpheliydim ama daha önce konuştuğum insanlardan duyduğum kadarıyla Bali 8 bölgeden oluşuyormuş ve zamanında 8 bölgenin 8 kralı mevcutmuş. Olabilirdi ama bilemedim. Müzik yapan Grupla tanıştım ve sohbet ettim. Bali'de dört erkek ismi olduğundan bahsettiler. Tanıştığım hemen herkesin adı Madi idi :)) Diğer 3 isim; Wayan, Putu ve Kadek. Ayrıca Bali'de kast sisteminin olduğunu, gençler arasında eskisi kadar katı olmadığını, grubun gitaristinin üst, solistin alt kasttan olduğunu öğrendim. İçlerinden bir tanesi Meşhur filmin çekildiği yerleri zamanı anlattı. Bir diğeri filmden sonra adaya ünlü akını olduğunu, Metallica grubunun solisti James Hetfield'ı motosiklet kullanırken gördüğünü söyledi. Amcası da Mick Jagger'ı pirinç tarlasının ortasında öylece otururken görmüş. Başka diğer ünlülerden de bahsettiler ama aklımda bunlar kalmış :) Onlara, bana ufak ufak yazmaya başlayan bu kadının gerçekten Prenses olup olmadığını da sordum. "Bize de aynı şeyi söyledi ama bilmiyoruz, krallık sadece sembolik şimdilerde dediler." Gece ilerledikçe prenses teyze iyice yazmaya başladı ve ben pansiyonuma dönmeye karar verince benimle yürümek istedi. Nazikçe reddettim ve bungalovumun yolunu tuttum.

Ubud keyifli bir iki gün geçirilebilinicek bir yer. Özellikle Bisma sokağı konaklama ve yeme içme bakımından güzel bir yer. Monkey Forest caddesi birkaç bar ihtiva ediyor. Ubud Sarayında düzenlenen Dans gösterisini tavsiye ederim. Motosiklet kiralayıp etraf dolaşılabilir, prinç tarları izlenebilir. İnsanlarla vedalaştım ve şirin aile ortamlı pansiyonumdan ayrıldım ve yünümü adanın bir başka beldesine, plaj ve eğlence hayatı ile ünlü "Kuta" bölgesine çevirdim...





































BALİ-KUTA

Kuta yolunda tanıştığım Çinli arkadaş sayesinde güzel bir konuma sahip bir yerde gayet uygun bir fiyata kalacak yerimi ayarladım. Bana ucuz ve güzel bir restoran da gösterdi ve sonra vedalaştık. Kuta'nın Ubud'dan farklı bir enerjiye sahip olduğu hemen anlaşılıyor. Daha basit ve hareketli bir yer. Etraf cafe bar pub vs dolu. Önce plaja gittim. Kiralık bir sürü sörf tahtası, az sayıda sörf yapan insan, kalabalık olmayan bir plaj. Yüksek sezon olmadığı hemen anlaşılıyor. Tanıştığım Endonezya'lı arkadaşlarla akşam buluştuk önce plajda içtik, sonra bir barda sonra ille Karaoke bara gideceğiz diye tutturdular ve Karaoke bara gittik. Gayet eğlenceli bir akşam oldu. İyi niyetli ve eğlenceli insanlardı. Kareoke barda şarkı bile söyledim :)) İki gün bu arkadaşlarla vakit geçirdim ve sohbet edip dolaştık. Onlar da içki içmeyi seven insanlar olunca iyi anlaştık.

Ertesi gün etrafı dolaştım; Avustralya'ya geçmeden güzel bir tişört almak istiyordum ama bulamadım. Pansiyonuma döndüğümde yan odada gitar çalan bir genç gördüm. Yanına gittim ve biraz takıldık. Aynı rotada seyahat eden 18 yaşında bir İngiliz; Billy. Gayet kafa dengi çıktı. Akşam onunla dışarı çıktık ve canlı müzik yapan birkaç yer dolaştık. Çok başarılı olmayan birkaç grup dinledik. Ertesi gün etrafı dolaştık. Kuta da gündüz yapacak fazla birşey yok. Burada da motosiklet kiralayıp farklı plajlar ve beldeleri gezmek mümkün. İnsanlar gündüz ya yatıyorlar ya da plajda takılıyorlar. Akşam herkes dışarıda barlarda ve kulüplerde eğleniyorlar. Etraf Avusralya'lı gençlerle dolu. Fiyatlar Ubud'a göre daha makul geldi bana. Ubud'da herkes tersini söylemişti.

Sonraki gün de Billy ile vakit geçirdik. Sonrasında Kuta sıkmaya başladı; ben Gili adalarına gitmeye karar verdim o Jakarta'ya dönecekti. Ama fikrini değiştirdi ve benimle Gili Adalarına gelmeye karar verdi. Biletleri aldık ve önce minibüse sonra bota atlayıp Gili Trawangan adasına geldik...

...devamını göster (show more...)

kapat (collapse...)