NEPAL
HINDISTAN
TAYLAND
KAMBOÇYA
MALEZYA
MYANMAR
SINGAPUR
FILIPINLER
ENDONEZYA
AVUSTRALYA
YENI ZELANDA
JAPONYA
GÜNEY KORE
AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ
MEKSIKA
GUATEMALA
BELIZE
HONDURAS
NIKARAGUA
KOSTA RİKA
PANAMA
KOLOMBİYA
EKVADOR
PERU
BOLİVYA
ŞİLİ
ARJANTİN
PARAGUAY
BREZİLYA
MISIR
GÜNEY AFRİKA
MACARİSTAN
PORTEKİZ
İSPANYA
malezya etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
malezya etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
9 Ocak 2014 Perşembe
6 Ocak 2014 Pazartesi
Malezya - Kuala Lumpur
Kuala Lumpur'da ucuz konaklama bölgelerinden en meşhuru China Town (Çin mahallsi). Ben de buraya geldim ve pansiyon otel bakındım. Birkaç yer gezdikten sonra temiz ama penceresi olmayan odama yerleştim. Çin mahallesinin göbeğinde Petaling çarşısının içindeydi. Otelden kafamı uzattığımda bir sürü tezgah sahte ürünler satan dükkanlar, birbirine karışan sesler ile tam bir panayır yeri gibiydi. Aynı otelde kalan Robin isimli Alman arkadaş ile dışarı çıktık. Petronas ikiz kulelerini görmek istiyordum.
Bir zamanlar dünyanın en uzun yapısı olan petronas kuleleri 88 katlı. 80. kata kadar çıkıp etrafı izleyebilir, "Sky Walk" dedikleri iki kule arasındaki köprüden yürüyebilirsiniz. Giriş ücreti 80 ringit. Ancak her an bilet bulunamıyor, biz bulamadık. Hem o gün, hem de ertesi gün için satılan sınırlı biletler tükenmişti. Dışarıdan izlemesi de keyifli canım :) Alt katında büyük bir AVM var içinde pahalı markaların mağazaları.
Kuala Lumpur oldukça modern bir şehir. Birçok yüksek binası, bir sürü alışveriş mezkezi, düzgün yolları, ulaşım araçları ile hızlı akan bir hayat var. Zengin bir şehir olduğu belli. Tipik Güneydoğu Asya görünümü pek yok. Tuk Tuk yok bi kere şehirde :) Bence Tuk Tuk Güneydoğu Asyanın en büyük sembollerinden :)) Etrafı şöyle bir turladıktan sonra otele döndm. Akşam dışarı çıkıp gece hayatına bir göz atmak niyetindeydim. İnsanlara nereye gidebileceğimi sorduğumda bir tek cevap aldım, "Bukit Bintang". Ülke müslüman bir ülke ve bunu rahatlıkla hissedebiliyorsunuz. Malay kadınların büyük çoğunluğu türbanlı. Bukit Bintang'a yürürken sağlı sollu restoranlardan oluşan yemek caddesinden geçtim. Her türlü yemeği bulabileceğiniz caddede fiyatlar uygun. Sonra Bukit Bintang'a ulaştım. Uzun sayılmayacak bir cadde iki tarafına sırayla dizilmiş Pub'lar. Her bir Pub'ın önünde iki personel menüleri suratına tutup indirim ve kampanyalarını anlatıyorlar. İçki fiyatları yüksek. Markette bile pahalı diyebilirim. Bir şeyler içtim ve kaldırımda oturan gençler gördüm. Yanlarına gittim ve tanıştım. Bangladeş'li, Malay, ve Hintli gençler. Bangladeşli olan
üniversiteyi G. Kıbrısta okumuş. Sohbet ettik biraz Malezya hakkında. Bangladeşli olan Çinlilerin ekonomiyi ellerinde tuttuğunu söyledi ve Malay gençleri göstererek "Bunlar burada Turist aslında Çinliler götürüyor işi" dedi ve güldük :)
Çin yeni yıl tatilinde 3 gün tatil olduğunda ülke ekonomisi sekteye uğruyormuş.Düşünün yani adamların ekonomideki ağırlıklarını.
O gece Christmas gecesiydi ve her yerde şarkılar çalıyordu etraf oldukça kalabalıktı. Gece hayatı sınırlı bir şehir. Bangkok'un onda biri bile olamaz bence. Şehri gezmek için 2 gün yeterli gibi.
Ertesi gün çok görmek istediğim Myanmar için vize almaya karar verdim ve konsolosluğa gittim. Vize alabilir miyim bilmiyordum. İnternette okuduğum kadarıyla bir gezgin Bangkok'tan vize almaya çalıştığını, hem konsoloslukta hem de acentada denediğini ancak alamadığını yazmıştı. Konsolosluğa gittiğimde kapalıydı. Nedenini sordum, Christmas tatili dediler. Yahu Myanmar feci budist ve Malezya bayaa bir müslüman neyin tatili bu dedim, Malezya Chrismass'ın ertesi gününü resmi tatil ilan ediyormuş. Ben de günü değerlendirmek için şehirdeki Akvaryum u görmek için yola çıktım. Giriş 50 ringit. İçinde Hint Pasifik okyanusundan ve Amazon bölgesinden 550 tür ve 33000 kadar canlı bulunuyor. Bunların içinde Kaplan köpek balıkları, Vatozlar, kaplumbağalar vs de mevcut. Oldukça keyifli dakikalar geçirdim. Bir bölümde dalgıçlar akvaryumun içine girip balıkları elleriyle beslediler. Bir dalgıç Noel Baba kostümü giymişti :))
Ertesi gün tekrar denedim. Konsolosluk açıktı ama vize işlemlerini özel bir şirkete verdiklerini öğrendim (Ever Fine) Vizeyi aynı gün veriyorlar. Şirkete gittim ve başvurdum. Myanmar konsolosluğu gidiş - dönüş uçak biletini görmek istiyormuş. Yani vize almadan bilet almam gerekti. "Kesin alabilir misiniz" dedim, evet dediler. Pasaportumu gösterdim, "TC vatandaşları alabiliyor mu?" diye sordum "Merak etmeyin beyefendi sorun olmaz" dediler. İçimde bir endişe uçak biletini aldım hem de bir çılgınlık yapıp 2 gün sonrasına :) İki gün sonrası olmasına rağmen şaşırtıcı şekilde uygun fiyatlıydı.
Öğleden sonra pasaportumu almaya gittiğimde içimdeki endişe devam ediyordu. Vize alamazsam uçak bileti yanacaktı. Acentaya girdim, numaramı verdim vee... Vuhuuu vizemi vermişler hem de cömert davranıp 3 ay vermişler. Önümde iki gün vardı ve bu iki günü Kuala Lumpur'da değil Melaka'da geçirmeye karar verdim ve Terminal yollarına düştüm.
Not: Açıkçası bana göre Kuala Lumpur pek o kadar da özel, renkli bir yer değil :)))






















Bir zamanlar dünyanın en uzun yapısı olan petronas kuleleri 88 katlı. 80. kata kadar çıkıp etrafı izleyebilir, "Sky Walk" dedikleri iki kule arasındaki köprüden yürüyebilirsiniz. Giriş ücreti 80 ringit. Ancak her an bilet bulunamıyor, biz bulamadık. Hem o gün, hem de ertesi gün için satılan sınırlı biletler tükenmişti. Dışarıdan izlemesi de keyifli canım :) Alt katında büyük bir AVM var içinde pahalı markaların mağazaları.
Kuala Lumpur oldukça modern bir şehir. Birçok yüksek binası, bir sürü alışveriş mezkezi, düzgün yolları, ulaşım araçları ile hızlı akan bir hayat var. Zengin bir şehir olduğu belli. Tipik Güneydoğu Asya görünümü pek yok. Tuk Tuk yok bi kere şehirde :) Bence Tuk Tuk Güneydoğu Asyanın en büyük sembollerinden :)) Etrafı şöyle bir turladıktan sonra otele döndm. Akşam dışarı çıkıp gece hayatına bir göz atmak niyetindeydim. İnsanlara nereye gidebileceğimi sorduğumda bir tek cevap aldım, "Bukit Bintang". Ülke müslüman bir ülke ve bunu rahatlıkla hissedebiliyorsunuz. Malay kadınların büyük çoğunluğu türbanlı. Bukit Bintang'a yürürken sağlı sollu restoranlardan oluşan yemek caddesinden geçtim. Her türlü yemeği bulabileceğiniz caddede fiyatlar uygun. Sonra Bukit Bintang'a ulaştım. Uzun sayılmayacak bir cadde iki tarafına sırayla dizilmiş Pub'lar. Her bir Pub'ın önünde iki personel menüleri suratına tutup indirim ve kampanyalarını anlatıyorlar. İçki fiyatları yüksek. Markette bile pahalı diyebilirim. Bir şeyler içtim ve kaldırımda oturan gençler gördüm. Yanlarına gittim ve tanıştım. Bangladeş'li, Malay, ve Hintli gençler. Bangladeşli olan
üniversiteyi G. Kıbrısta okumuş. Sohbet ettik biraz Malezya hakkında. Bangladeşli olan Çinlilerin ekonomiyi ellerinde tuttuğunu söyledi ve Malay gençleri göstererek "Bunlar burada Turist aslında Çinliler götürüyor işi" dedi ve güldük :)
Çin yeni yıl tatilinde 3 gün tatil olduğunda ülke ekonomisi sekteye uğruyormuş.Düşünün yani adamların ekonomideki ağırlıklarını.
O gece Christmas gecesiydi ve her yerde şarkılar çalıyordu etraf oldukça kalabalıktı. Gece hayatı sınırlı bir şehir. Bangkok'un onda biri bile olamaz bence. Şehri gezmek için 2 gün yeterli gibi.
Ertesi gün çok görmek istediğim Myanmar için vize almaya karar verdim ve konsolosluğa gittim. Vize alabilir miyim bilmiyordum. İnternette okuduğum kadarıyla bir gezgin Bangkok'tan vize almaya çalıştığını, hem konsoloslukta hem de acentada denediğini ancak alamadığını yazmıştı. Konsolosluğa gittiğimde kapalıydı. Nedenini sordum, Christmas tatili dediler. Yahu Myanmar feci budist ve Malezya bayaa bir müslüman neyin tatili bu dedim, Malezya Chrismass'ın ertesi gününü resmi tatil ilan ediyormuş. Ben de günü değerlendirmek için şehirdeki Akvaryum u görmek için yola çıktım. Giriş 50 ringit. İçinde Hint Pasifik okyanusundan ve Amazon bölgesinden 550 tür ve 33000 kadar canlı bulunuyor. Bunların içinde Kaplan köpek balıkları, Vatozlar, kaplumbağalar vs de mevcut. Oldukça keyifli dakikalar geçirdim. Bir bölümde dalgıçlar akvaryumun içine girip balıkları elleriyle beslediler. Bir dalgıç Noel Baba kostümü giymişti :))
Ertesi gün tekrar denedim. Konsolosluk açıktı ama vize işlemlerini özel bir şirkete verdiklerini öğrendim (Ever Fine) Vizeyi aynı gün veriyorlar. Şirkete gittim ve başvurdum. Myanmar konsolosluğu gidiş - dönüş uçak biletini görmek istiyormuş. Yani vize almadan bilet almam gerekti. "Kesin alabilir misiniz" dedim, evet dediler. Pasaportumu gösterdim, "TC vatandaşları alabiliyor mu?" diye sordum "Merak etmeyin beyefendi sorun olmaz" dediler. İçimde bir endişe uçak biletini aldım hem de bir çılgınlık yapıp 2 gün sonrasına :) İki gün sonrası olmasına rağmen şaşırtıcı şekilde uygun fiyatlıydı.
Öğleden sonra pasaportumu almaya gittiğimde içimdeki endişe devam ediyordu. Vize alamazsam uçak bileti yanacaktı. Acentaya girdim, numaramı verdim vee... Vuhuuu vizemi vermişler hem de cömert davranıp 3 ay vermişler. Önümde iki gün vardı ve bu iki günü Kuala Lumpur'da değil Melaka'da geçirmeye karar verdim ve Terminal yollarına düştüm.
Not: Açıkçası bana göre Kuala Lumpur pek o kadar da özel, renkli bir yer değil :)))






















2 Ocak 2014 Perşembe
Malezya - Cameron Highlands
Penang adasından yola çıktığımda minibüsteki tek yolcu bendim. İyi ingilizce konuşan şoförle sohbet ede ede yolculuk yaptım. Malezyanın gittikçe zenginleşmesi sonucu artan maliyetler sebebiyle dev şirketlerin yatırımlarını Penang'dan çekip Vietnam, Çin gibi ülkelere kaydırdığından bahsetti. Cameron Highland'a vardığımda hava ciddi serindi ceketimi giydim. Rakım 2000 metre ve Penang adasının yakıcı güneşinden sonra hava oldukça farketti doğrusu. Şoförüm beni bir pansiyona götürdü, odaya baktım, fiyatı sordum sonra başka bir yere daha bakayım dedim. Gittiğim diğer pansiyonda bana gösterilen oda 1,5 metrekare, penceresi olmayan duvarlardaki boyaları dökülmüş bir hücre olunca önceki pansiyona geri döndüm. Yahu adam, madem hapisane pansiyon işletiyorsun bari duvarlara iki fırça boya at, iki manzara resmi falan as bari de oda diye yedir sonra...
Çantamı odaya atıp dışarı çıktım. Küçük bir halk pazarının restoran ve hediyelik eşya dükkanlarının olduğu bir yerde yemek yedim, meyve satın aldım. Sonrasında sokaklarda yürüdüm ve etrafı inceledim. Cameron Highland'in en büyük özelliği etrafındaki uçsuz bucaksız çay yetiştirilen araziler, çilek üretim merkezleri vs tarım merkezleri. Buraları kendi başınıza da gezebilirsiniz, bir tur satın alıp da görebilirsiniz. Bölge tarım ve turizimden para kazanıyor. Öğrendiğim kadarıyla hızlı ve dengesiz bir yapılanma mevcut. Tanıştığım insanlar 5 - 10 yıla kalmadan buranın eski cazibesi kalmayacağını söylediler. Etrafta koca koca otelleri ve inşaatları görebiliyorsunuz. Ertesi gün için bir tur satın aldım otele döndüm.
Tur için sabah 08:00 de hareket ettik. İlk durak arı çiftliğiydi. Sonra çilek seralarını ziyaret ettik. Burada dalından koparıp çilek satın alabiliyor, çilek suyu içebiliyorsunuz. Fiyatların uygun olduğunu söyleyemeyeceğim, kendileri üretmiş olmasına rağmen. Sonraki durağımız asıl görmek istediğim Çay arazileriydi. Durağımız "BOH" isimli şirkete ait arazilerdi. Boh, 20 yüzyılın başında İskoç bir ailenin girişimiyle kurulmuş bir şirket. Nesilden nesile aktarılan yönetim ile şu anda Güneydoğu Asyaya ihracat yapıyorlar. Önce üretim tesisini gezdik. Tepelere yayılmış çay bitkilerini görmek gerçekten güzeldi. Bitkilerin arasında gezindim birkaç yaprak çay kopardım kokladım ve tadına baktım ama taze yapraklardan pek çay tadı alamadım :) Manzaraya karşı oturup bir bardak çay içmek keyif verici... Buradaki Malezyalılar benimle fotoğraf çekilmek isteyince bol bol fotoğraf çekildim :)Sırada gül bahçesi ve tapınak vardı. Çay arazileri haricindeki yerler pek etkileyici değildi dorusu. Buraları da bitirip pansiyonuma döndüm. Bu arada eklediğim resimler arasında küçük yerel bir tapınakta çektiğim bir fotoğraf da var ve o fotoğrafta Rockçılar için bir sürpriz mevcut :))
Pansiyonda otururken yanıma kırklarında esmer bir adam geldi ve selam verdi. Nereli olduğumu sordu Türküm diyince "Ooo merhaba" dedi ve oturdu. Yarı Suudi Arabistan'lı yarı Türk bir adam. Arap aksanıyla Türkçe konuşabiliyor ama çok iyi değil. Aylardır buralarda yaşadığını, 1 aydır bu pansiyonda kaldığını söyledi. "Ne yapıyorsun buralarda? çalışıyor musun, tatil mi yapıyorsun?" diye sorduğumda net bir cevap alamadım. Normalde Yunanistanda yaşıyormuş falan garip bir adamdı açıkçası ama konuşmayı anlatmayı çok sevdiğini hemen anladım :) Birkaç gün öncesine kadar başka bir Türk arkadaşı burada konaklıyormuş 3 ay kalmış ve vizesi dolunca ayrılmak zorunda kalmış. Asker kaçağı olduğunu ve 3 yıldan fazladır çevre ülkelerde dolaştığını söyledi. Zor bir hayat bence. 3 yıl boyunca Türkiye'den gelen cüzzi bir para ile oradan oraya sürüklenmek...
Pansiyonuma döndüm ertesi gün için Kuala Lumpur otobüs biletimi aldım. Serin yayla havasını içime çektim biraz yazı yazdım ve müzik dinledim. Sonra uyku...















Çantamı odaya atıp dışarı çıktım. Küçük bir halk pazarının restoran ve hediyelik eşya dükkanlarının olduğu bir yerde yemek yedim, meyve satın aldım. Sonrasında sokaklarda yürüdüm ve etrafı inceledim. Cameron Highland'in en büyük özelliği etrafındaki uçsuz bucaksız çay yetiştirilen araziler, çilek üretim merkezleri vs tarım merkezleri. Buraları kendi başınıza da gezebilirsiniz, bir tur satın alıp da görebilirsiniz. Bölge tarım ve turizimden para kazanıyor. Öğrendiğim kadarıyla hızlı ve dengesiz bir yapılanma mevcut. Tanıştığım insanlar 5 - 10 yıla kalmadan buranın eski cazibesi kalmayacağını söylediler. Etrafta koca koca otelleri ve inşaatları görebiliyorsunuz. Ertesi gün için bir tur satın aldım otele döndüm.
Tur için sabah 08:00 de hareket ettik. İlk durak arı çiftliğiydi. Sonra çilek seralarını ziyaret ettik. Burada dalından koparıp çilek satın alabiliyor, çilek suyu içebiliyorsunuz. Fiyatların uygun olduğunu söyleyemeyeceğim, kendileri üretmiş olmasına rağmen. Sonraki durağımız asıl görmek istediğim Çay arazileriydi. Durağımız "BOH" isimli şirkete ait arazilerdi. Boh, 20 yüzyılın başında İskoç bir ailenin girişimiyle kurulmuş bir şirket. Nesilden nesile aktarılan yönetim ile şu anda Güneydoğu Asyaya ihracat yapıyorlar. Önce üretim tesisini gezdik. Tepelere yayılmış çay bitkilerini görmek gerçekten güzeldi. Bitkilerin arasında gezindim birkaç yaprak çay kopardım kokladım ve tadına baktım ama taze yapraklardan pek çay tadı alamadım :) Manzaraya karşı oturup bir bardak çay içmek keyif verici... Buradaki Malezyalılar benimle fotoğraf çekilmek isteyince bol bol fotoğraf çekildim :)Sırada gül bahçesi ve tapınak vardı. Çay arazileri haricindeki yerler pek etkileyici değildi dorusu. Buraları da bitirip pansiyonuma döndüm. Bu arada eklediğim resimler arasında küçük yerel bir tapınakta çektiğim bir fotoğraf da var ve o fotoğrafta Rockçılar için bir sürpriz mevcut :))
Pansiyonda otururken yanıma kırklarında esmer bir adam geldi ve selam verdi. Nereli olduğumu sordu Türküm diyince "Ooo merhaba" dedi ve oturdu. Yarı Suudi Arabistan'lı yarı Türk bir adam. Arap aksanıyla Türkçe konuşabiliyor ama çok iyi değil. Aylardır buralarda yaşadığını, 1 aydır bu pansiyonda kaldığını söyledi. "Ne yapıyorsun buralarda? çalışıyor musun, tatil mi yapıyorsun?" diye sorduğumda net bir cevap alamadım. Normalde Yunanistanda yaşıyormuş falan garip bir adamdı açıkçası ama konuşmayı anlatmayı çok sevdiğini hemen anladım :) Birkaç gün öncesine kadar başka bir Türk arkadaşı burada konaklıyormuş 3 ay kalmış ve vizesi dolunca ayrılmak zorunda kalmış. Asker kaçağı olduğunu ve 3 yıldan fazladır çevre ülkelerde dolaştığını söyledi. Zor bir hayat bence. 3 yıl boyunca Türkiye'den gelen cüzzi bir para ile oradan oraya sürüklenmek...
Pansiyonuma döndüm ertesi gün için Kuala Lumpur otobüs biletimi aldım. Serin yayla havasını içime çektim biraz yazı yazdım ve müzik dinledim. Sonra uyku...














30 Aralık 2013 Pazartesi
Malezya - Penang Adası
Malezya'ya hareket etmeden 1 gün önce biletimi almak üzere bir S. Acentasına girdim. Tayland - Koh Phangan, Malezya - Penang adası bileti için 1350 bath istedi. Yan acentaya sordum 1500 bath istedi. Karşıdakine sordum 1050 bath istedi. Fiyat konusu inanılmaz buralarda. 5 yere sorup 5 fiyat alabilirsiniz. Almak istediğiniz bir ürün için 3 de isteyebilirler 300 de :))) Sokakta herhangi bir ürünün fiyatını öğrenip pahalıymış diyip yürümeye başladığınızda fiyat anında yarıya düşebilir. Sonunda 1400 istenen ürünü 300 e alabilirsiniz :)))
Minibüs ile sınır kapısına geldiğimde kontuardaki polis memuru Türk pasaportumu görünce ofise gitmem gerektiğini söyledi. "O da nedenmiş canım?" diye söylenerek ofise gittim memur çıkış damgasını vururken neden buraya gelmem gerektiğini sorduğunda "Türkiye; Pakistan, Bagladeş vs ülkelerle aynı sınıfta. Çıkışları buradan yapıyoruz" cevabını aldım. Sınıflandırılmak hoş birşey değil. Malezya'ya girerken de kontuar sırasındaki yapancılar 10 sn de geçtiler. Türk pasaportumu gören polis memuru ard arda sorular sormaya başladı. Banka kartımı göstermemi bile istedi. Durum böyle, sebebini iyi düşünmek lazım...
14-15 saat süren Feribot + Otobüs + Minibüsten oluşan yolculuğum sonunda akşam saalerinde Penang'a vardım. George Town bölgesinde Little India ( Küçük Hindistan) denen yerde iner inmez yanıma gelen bir hostelin çalışanı bana hostellerini göstermek istediğini söyledi. Gittim gördüm, beğendim kaldım :) 12 kişilik yatakhane ranzama (Dorm Bed) yerleştim. Hemen dışarı çıkıp sokak yemekleri satan yere gittim ve Malezya usulü karidesli noddle'mı ve taze portakal suyumu gömdüm, hostele geri döndüm. Hostelin resepsiyonu aynı zamanda bar :) Oturup bir bira içtim ve hostel sakinleriyle tanıştım. Bir gece önce sabaha kadar uyumamış sonrasında 14 saat yol yapmış biri olarak o bir bira beni turşu yaptı ve yukarı çıkıp yatağa adeta devrildim :)))
Sabah kalkıp kahvaltı aradım bulamadım tavuklu pilav yedim ve Ada'yı keşfe çıktım. Ada oldukça kozmopolit. Hint mahallesi, çin mahallesi, Burma'lılar, Taylandlılar, Batılılar, Ermeniler vs. Kaldığım bölge (george Town) Kültür mirası ilan edilen eski sokak ve binalardan oluşan salaş ve samimi bir bölge. Ada ana karaya 13 km'lik bir köprü ile bağlanmış. Yetersiz kaldığı için 24 km'lik yeni köprü hizmete girmek üzere. Ticaret ve sanayi oldukça gelişmiş durumda. Ada'da dev teknoloji şirketlerinin üretim birimleri bulunuyor. Ancak konuştuğum bir çinli adam, artan maliyetler yüzünden bu birimlerin Çin, Vietnam gibi ülkelere kaydığındn bahsetti. Malezya eski bir ingiliz sömürgesi ve bağımsızlıklarını 1957 de kazanmışlar. Ülke çoğunluğu müslüman ve sokakta bunu hissedebiliyorsunuz. Malay kadınların çoğu türbanlı. Sokaklarda köşelerde metal işçilikle yapılmış karikatür şeklinde bilgiler mevcut. Ayrıca duvarlarda sokak sanatı örnekleri de mevcut. Akşam hostelime gittim ve kapıda eski bir Bisiklet Tuk Tuk gördüm. Resimdeki tuk tuk ile sadece poz verdiğimi düşünüyorsanız yanılıyorsunuz :))) Yanıma gelen hostel çalışanı bi tur atabileceğimi söyleyince atladım bisiklete Vuhuu! şehirde bir tur attım geldim. Beni eski püskü tuk tuk ile görenler şaşkınlıkla bana baktılar. Çok keyifliydi gerçekten :)
Penang'da sokak yemeklerini çok sevdim. Çok lezzetli ve ucuzlar. Akşam yemek yediğim sokak satıcılarıyla sohbet ettim; Malezya'yı, Ada'yı sordum anlattılar. Çok sıcak kanlı olanları da var, "Kardiş yemeği al, parayı ver ve devam et bekleme yapma!" diyenleri de... Ada'da gece hayatını çok renkli bulmadım. Bir akşam yerel canlı müzik bulmak üzere yollara düştüm, bana tarif ettikleri bara kafamı uzattığımda Çince pop yapan ikiliyi gördüm ve tam çıkarken yanıma barın sahibi geldi. Beni kolumdan tutup "Gel arkadaşım bak bu da Çince müzik gel arkadaşlarıma katıl" diyerek beni bir grup gencin masasına götürdü. Oldukça arkadaşça ve sıcak kanlı Çinlilerle bira içip sohbet ettik. Hepsi çok ilgili ve meraklılardı. Keyifli bir akşam oldu. Türkiye hakkında ne az şey biliyorlar. Birçok insanın hayatında tanıştığı ilk Türk olma şerefine nail oldum :)
Ada'da Şehir müzesini, ingilizlerden kalma kaleyi, saat kulesini vs gezdim. Saçlarımı kestirdim (Yine Hintli berbere denk geldik yav :) Tavsiye üzerine 825 m rakımı olduğunu öğrendiğim "Penang Tepesi"ne (Penang Hill) çıktım. Tepeden Adaya yukarıdan bakıp manzarayı izlemek keyifli ama beklediğim etkiyi gördüğümü söyleyemeyeceğim. Tepeye 30 Ringit karşığında Küçük bir trenle birkaç dakikada çıkabiliyorsunuz.
Son gecemde Hostelin barında erken Chrismass kutlamasında bulundum. Hostel sahibi başta olmak üzere çalışanlar ve bir kısım müşteri sorhoşluktan dağıtıyorlardı. Ben de iki küçük şişe Malezya vodkasının tadına baktım :)) Aynı zamanda Malezya'lı bir yazar ile Malezya, Türkiye ve Dünya politikası üstüne döktürmeler yaptık :D Hintlisi, Çinlisi, Singapurlusu, İrlandalısı vs. Kültür salatasınından bir tabak yaşadığımı söyleyebilirim... (Bir demet, bir buket, bir tutam hatta bir kepçe denedim olmadı, böyle oldu yiyin gari! :))))))) )





















Minibüs ile sınır kapısına geldiğimde kontuardaki polis memuru Türk pasaportumu görünce ofise gitmem gerektiğini söyledi. "O da nedenmiş canım?" diye söylenerek ofise gittim memur çıkış damgasını vururken neden buraya gelmem gerektiğini sorduğunda "Türkiye; Pakistan, Bagladeş vs ülkelerle aynı sınıfta. Çıkışları buradan yapıyoruz" cevabını aldım. Sınıflandırılmak hoş birşey değil. Malezya'ya girerken de kontuar sırasındaki yapancılar 10 sn de geçtiler. Türk pasaportumu gören polis memuru ard arda sorular sormaya başladı. Banka kartımı göstermemi bile istedi. Durum böyle, sebebini iyi düşünmek lazım...
14-15 saat süren Feribot + Otobüs + Minibüsten oluşan yolculuğum sonunda akşam saalerinde Penang'a vardım. George Town bölgesinde Little India ( Küçük Hindistan) denen yerde iner inmez yanıma gelen bir hostelin çalışanı bana hostellerini göstermek istediğini söyledi. Gittim gördüm, beğendim kaldım :) 12 kişilik yatakhane ranzama (Dorm Bed) yerleştim. Hemen dışarı çıkıp sokak yemekleri satan yere gittim ve Malezya usulü karidesli noddle'mı ve taze portakal suyumu gömdüm, hostele geri döndüm. Hostelin resepsiyonu aynı zamanda bar :) Oturup bir bira içtim ve hostel sakinleriyle tanıştım. Bir gece önce sabaha kadar uyumamış sonrasında 14 saat yol yapmış biri olarak o bir bira beni turşu yaptı ve yukarı çıkıp yatağa adeta devrildim :)))
Sabah kalkıp kahvaltı aradım bulamadım tavuklu pilav yedim ve Ada'yı keşfe çıktım. Ada oldukça kozmopolit. Hint mahallesi, çin mahallesi, Burma'lılar, Taylandlılar, Batılılar, Ermeniler vs. Kaldığım bölge (george Town) Kültür mirası ilan edilen eski sokak ve binalardan oluşan salaş ve samimi bir bölge. Ada ana karaya 13 km'lik bir köprü ile bağlanmış. Yetersiz kaldığı için 24 km'lik yeni köprü hizmete girmek üzere. Ticaret ve sanayi oldukça gelişmiş durumda. Ada'da dev teknoloji şirketlerinin üretim birimleri bulunuyor. Ancak konuştuğum bir çinli adam, artan maliyetler yüzünden bu birimlerin Çin, Vietnam gibi ülkelere kaydığındn bahsetti. Malezya eski bir ingiliz sömürgesi ve bağımsızlıklarını 1957 de kazanmışlar. Ülke çoğunluğu müslüman ve sokakta bunu hissedebiliyorsunuz. Malay kadınların çoğu türbanlı. Sokaklarda köşelerde metal işçilikle yapılmış karikatür şeklinde bilgiler mevcut. Ayrıca duvarlarda sokak sanatı örnekleri de mevcut. Akşam hostelime gittim ve kapıda eski bir Bisiklet Tuk Tuk gördüm. Resimdeki tuk tuk ile sadece poz verdiğimi düşünüyorsanız yanılıyorsunuz :))) Yanıma gelen hostel çalışanı bi tur atabileceğimi söyleyince atladım bisiklete Vuhuu! şehirde bir tur attım geldim. Beni eski püskü tuk tuk ile görenler şaşkınlıkla bana baktılar. Çok keyifliydi gerçekten :)
Penang'da sokak yemeklerini çok sevdim. Çok lezzetli ve ucuzlar. Akşam yemek yediğim sokak satıcılarıyla sohbet ettim; Malezya'yı, Ada'yı sordum anlattılar. Çok sıcak kanlı olanları da var, "Kardiş yemeği al, parayı ver ve devam et bekleme yapma!" diyenleri de... Ada'da gece hayatını çok renkli bulmadım. Bir akşam yerel canlı müzik bulmak üzere yollara düştüm, bana tarif ettikleri bara kafamı uzattığımda Çince pop yapan ikiliyi gördüm ve tam çıkarken yanıma barın sahibi geldi. Beni kolumdan tutup "Gel arkadaşım bak bu da Çince müzik gel arkadaşlarıma katıl" diyerek beni bir grup gencin masasına götürdü. Oldukça arkadaşça ve sıcak kanlı Çinlilerle bira içip sohbet ettik. Hepsi çok ilgili ve meraklılardı. Keyifli bir akşam oldu. Türkiye hakkında ne az şey biliyorlar. Birçok insanın hayatında tanıştığı ilk Türk olma şerefine nail oldum :)
Ada'da Şehir müzesini, ingilizlerden kalma kaleyi, saat kulesini vs gezdim. Saçlarımı kestirdim (Yine Hintli berbere denk geldik yav :) Tavsiye üzerine 825 m rakımı olduğunu öğrendiğim "Penang Tepesi"ne (Penang Hill) çıktım. Tepeden Adaya yukarıdan bakıp manzarayı izlemek keyifli ama beklediğim etkiyi gördüğümü söyleyemeyeceğim. Tepeye 30 Ringit karşığında Küçük bir trenle birkaç dakikada çıkabiliyorsunuz.
Son gecemde Hostelin barında erken Chrismass kutlamasında bulundum. Hostel sahibi başta olmak üzere çalışanlar ve bir kısım müşteri sorhoşluktan dağıtıyorlardı. Ben de iki küçük şişe Malezya vodkasının tadına baktım :)) Aynı zamanda Malezya'lı bir yazar ile Malezya, Türkiye ve Dünya politikası üstüne döktürmeler yaptık :D Hintlisi, Çinlisi, Singapurlusu, İrlandalısı vs. Kültür salatasınından bir tabak yaşadığımı söyleyebilirim... (Bir demet, bir buket, bir tutam hatta bir kepçe denedim olmadı, böyle oldu yiyin gari! :))))))) )





















Kaydol:
Kayıtlar (Atom)