22 Ocak 2015 Perşembe

Arjantin - El Calafate

Meyve, çerez ve çikolata alıp otobüse bindim. Az değil 28-29 saat yolculuk yapacaktım. Yola çıktığım andan itibaren cama yapıştım. Birbirinden güzel manzaraları keyifle izledim. Saatler geçti, akşam oldu, sabah oldu hala yoldayım. Karlar yağdı, dağlar tepeler aştık, ovalar çöller göller geçtik. Yaptığım en uzun otobüs yolculuğu gayet keyifli geçiyordu. Koltuk aralıkları geniş ve rahattı. Yolculuk sırasında İsrail'li arkadaş Atalia ile tanıştık ve sohbet etik. Sonra sohbete İspanyol arkadaş Goi katıldı. Tam 29 saat sonra El Calafate otogarına indik. Bize katılan Brezilya'lı arkadaş (Adını unuttum:) ile Turist İnfo ofisten harita ve ucuz hostel tarifi alıp merkeze indik.

El Calafate bir tek ana caddesi olan küçük bir yer. En büyük özelliği ise "Perito Moreno Buzulu". Kasabanın hemen yanında içinde kuşlar olan göl kenarında yürüyüş keyifli. Yürüyüp bir kaç hostele fiyat sorduk. Herkes ayrı hostellere yerleşti ve yarım saat sonra yemek yemek üzere buluştuk; keyili bir yemek yedik. Bir Seyahat Acentasına uğradık ve El Chalten kasabası yakınlarındaki Milli Park ve Fitz Roy, Şili'de Puerto Natales yakınlarındaki Torres Del Paine hakkında bilgiler aldık. Akşam Atalia ile çıkıp Biblio Bar'a gittik. Hem kitapçı hem de barmış. Yemek ve ev yapımı biraları varmış. Bira içip sohbet ettik.

Ertesi gün Sabah Perito Moreno Buzulu'na gitmek üzere otogarda Atalia ve Goi ile buluştuk. Harekete geçtik. Heyecanlı ve keyifliydim. Daha önce resimlerini gördüğüm ve bayıldığım Buzul 1,5 saat uzaktaydı. İlk olarak otobüste çok uzaktan gördük ve otobüsten" Waauuw!" diye bir ses yükseldi. Bot turu yapacağımız göl kıyısına geldik. Bota doluştuk, hareket ettik. Güzel buzul çıkıverdi karşımıza. Herkesler kameralarına davrandı ve fotoğraflar çekilmeye başlandı. Beyaz ve mavi renkleri ile pırıl pırıl parlıyordu. Yer yer erimeye başlamış zaman zaman gürültülü bir şekilde kırılan buzların seslerini duyuyorduk. Tur bittikten sonra otobüse atladık ve farklı açılardan göreceğimiz Parka doğru yollandık. Parka ulaştık. Buzula yukarıdan bakıyorduk. Kademe kademe, farklı yüksekliklerde izleme balkonları yapmışlar. En yüksekteki balkondan başlayıp aşağıya doğru tüm balkonlardan izledik ve fotoğraflar çektik. Bu arada sabah otogara giderken yiyecek bir şeyler alırım diye düşünüyordum ama gayet rahat çalışan El Calafate esnafı işyerlerini açmamışlardı. Kızlar yanlarında fazla fazla yiyecek getirmişler hep beraber bir piknik yaptık. Parkta Kantin vardı ama saçma fiyatlara, çok başarılı olmayan yiyecekler mevcuttu. En son kırılan ve suya dökülen buz parçalarının görüntülerini de kaydedince keyfim dorukta ayrıldık Parktan. Akşamına Atalia ile alışveriş yapıp yemek yapmaya karar verdik. Makarna, sos, salata için malzeme, bolca da bira alıp hostele gittik. Öyle fazla makarna sos ve salata vardı ki gözümüzü doyurmak adına olayı abarttık :))

Ertesi sabah Goi ve Atalia bile birlikte El Chaltene'e gitmek üzere otogara gittik...

















































...devamını göster (show more...)

14 Ocak 2015 Çarşamba

Arjantin - Bariloche

Bariloche Otogara indiğimde yağan yağmur ve insanın içinden geçen rüzgar sebebiyle titredim. Hemen Bolivya'dan aldığım çeketimi giyindim. Belediye otobüsüne bindim ve gitmek istediğim hostele vardım. Hostel doluymuş bana başka bir hostel tavsiye ettiler. Adresi aldım ve 10 dakikalık bir yürüyüşle diğer hostele vardım. Hava buz gibi. Hostele girişimi yaptım. Resepsiyondaki cana yakın Avusturya'lı çalışan bana harita ve şehirle ilgili bilgi verdi. Karnım açtı ve dışarı çıkıp uygun bir restoran aradım. Saat 17:00 gibi restoranların çoğu kapalı. "Yaahu neden kapalı bunlar n'ooluyo?" diye söylenirken anladım ki burası da birçok Latin ülkesinde olduğu gibi belli saatlerde yemek servis yapan restoranlarla dolu. Saat 18:00 - 19:00 gibi açıyorlarmış. Durumlar iyi galiba. Sora sora, dona dona açık bir restoran buldum. Fiyatlar Mendoza'dan yüksek.

Yemeğimi söyledim; içecek yanında ücretsizmiş, bira söyledim. Kocaman bir Arjantin bifteği patates kızartması ve salata. Enfes bir yemek yedim ve kendime geldim. Hostele dönerken bakkala uğradım Litrelik bir bira çakıp uyumak istiyordum. Bakkaldaki kız bira seçmeme yardımcı oldu ve bir de küçük bira hediye etti. O şehrin birasıymış, teşekkür ettim hostele gittim. Odada Meksikalı bir arkadaş varmış. Meksika'dan konuştuk bira içtik sonra uyku.

Sabah Bariloche'de en çok yapılan aktivitelerden birisini yapıp manzarasıyla ünlü tepeye çıkma niyetim vardı. Uyandım, perdeyi araladım baktım kar yağıyor :) Ne kadar ceketim varsa hepsini üstüste giydim. Meksikalı arkadaşla birlikte bir şeyler yemek için dışarı çıktık; hava buzzzz. Biraz dolandıktan sonra bir yer bulduk ve yemek yedik. Sonra Göl kenarına inmeye karar verdik. Göl kenarına geldik, öyle bir rüzgar esiyor ki yok böyle bir şey. Üstüste giydiklerime rağmen rüzgar içime giriyor ve heryerimde dolaşıyordu :)) Ilıman iklimlerde büyümüş ve son 1 yılında çoğunlukla sıcak yerlerde gezmiş birisi olarak bu soğuk beni aştı. Rüzgarla haşince sevişirken birkaç fotoğraf çektim ve arkadaşıma "Gideliiiim!" diye bağırdım. Hızla yukarı çıktım. Tur ve aktivite sorma amacıyla bir seyahat acentasına girdim ve biraz kendime geldim. Daha sezon açılmamış ve aktivitelere başlanmamış. Bariloche'de fazla kalmanın pek bir anlamının olmadığını düşündüm. Hostele dündüm ve Hostel sahipleriyle muhabbete girdim.

Niyetim El Calafate'ye gitmekti. Otobüs saati, fiyatı, süresi gibi konuları konuştuktan sonra sohbet ilerledi ve ilginç yerlere geldi. Güney Amerika'da Arjantin ve Şili İkinci Dünya Savaşı sonunda Nazi subay ve ailelerini ülkelerine kabul etmişler. Arjantin'de de bol miktarda Alman var. Etkilerini Mimaride, Yiyecek içeceklerde vs görmek mümkün. Birçok Nazi, isimlerini değiştirip yeni hayatlara başlamışlar. Hatta estetik ameliyatla görünüşlerini değiştirenler bile olmuş. Hostel sahibi kadının lisedeki müdürü eski bir Nazi Subayıymış. Arjantin'deki en popüler dedikodulardan birisinin de Hitler'in Arjantin'de Mendoza kentinde yaşadığı dedikodusuymuş. Böyle bir şeyin gerçek olup olmadığını kimse bilmiyor. Yahudi insanlarla yaptığı acımasız deneylerle ünlü Nazi doktor Josef Mengele'in ismini ve görünüşünü değiştirip yeni bir hayata başladığı G. Amerika'da önce Arjantin sonra Paraguay ve Brezilya'da Nazi Avcıları ile oynadığı köşe kapmacayı konuştuk. Ciddi miktarlarda Nazi subay ve aileleri Denizaltılarla gelip çok güzel araziler satın alıp kendi köy ve kasabalarını kurmuşlar. Meksika'da tanıştığım Alman bir gezgin, Şili'de 2014'de ziyaret ettiği bir Alman Köyünde Özel bir günü kutlayan insanları Nazi zamanından kalma kıyafetlerle Nazi şarkıları söylerken görünce yaşadığı şoktan bahsetti. İşin ilginç tarafı Arjantin'de ciddi bir Yahudi nüfusu da var. Aralarında ciddi bir çatışma mevcut değilmiş...

Sohbet ve muhabbet sonrası akşam dışarı çıkmak istedim ama hava o kadar soğuktu ki akşam olunca vazgeçtim. Sabah 07:30 gibi kalkıp otogara gittim. El Calafate'ye giden tek firmadan biletimi aldım. Fiyat oldukça yüksekti. Yolculuk 28 - 29 saat sürecekmiş "Yuh!" oldum. Yeni bir rekor kıracaktım. Dört öğün yemek içecek ve atıştırmalık ıvır zıvır vereceklermiş falan.

Yollar... Yollarrr! :))))))







































...devamını göster (show more...)

8 Ocak 2015 Perşembe

Arjantin - Mendoza

Kıvrım kıvrım otoyollarda 9 saat civarı süren bir yolculuk sonrası Mendoza otogarına vardım. Otobüs ile Hostelime gitmek için yön sorduğum adam Belediye Otobüs firmasında çalışıyormuş. Bana yolumu tarif etmekle kalmadı, bereber otobüse binip para ödetmedi. Pansiyona vardım, para bozdurabileceğim yer sordum. Burada hemen Arjantin'de para ile ilgili bir paragraf açayım. Arjantin'de ekonomi çok çalkantılı. Döviz sıkıntısı, karaborsa dövizcileri çıkarmış piyasaya. Benim orada bulunduğum tarihlerde resmi kurda 1 ABD Doları 8 Arjantin Peso'su ederken sokakta 14 peso ediyordu. Çok büyük bir fark ve dikkatli olursanız bir tehlikesi yok. Tek yapmanız gereken "Oro" yazan kuyumculara gidip kur konusunda pazarlık yapıp para bozdurmanız. ATM'den para çektiğinizde resmi kurdan çekiyorsunuz.

Paramı bozdurdum güzel bir yemek yiyip şarabımı içtim ve hostele döndüm. Mendoza'da fazla kalmayı düşünmüyordum. Ertesi gün Mendoza'da yapılacak en önemli aktiviteyi yapıp 2 gün içinde buradan ayrılıp güneye Patagonya taraflarına doğru ilerlemek niyetindeydim. Hostelim Mendoza'nın popüler bölgelerindeydi. Etrafta Kafe ve Restoranlar dizilmişti. Akşam olunca bir tanesine oturdum. Kampanya varmış, koca bir pizza ve litrelik biraya 60 Peso ödedim. Günlerden Pazartesi ve ortam sakindi.

Ertesi gün Hostelimde hiç yer olmadığı için hostelden çıkış yaptım. Hostel ararken sırtında çantası ile Norveç'li bir arkadaşla tanıştım. O daha yeni gelmiş, pek bir yer bilmiyordu. Benim ikinci günüm itibarıyla ona yol gösterdim ve bir hostel bulduk. Sonrasında hostelden "Şarap Turu" satın aldık. Mendoza, Şarapları, Şarap üreticileri, Bağları ile ünlü bir şehir. Ayrıca Zeytincilik de önemli bir yer tutuyor. Bölgede üretilen Şaraplar Tüm ülkeye ve dünyanın birçok ülkesine ihraç ediliyor.

Tur dahilinde iki ayrı Üzüm bağı, Şarap Fabrikası ve mahzenlerini ziyaret edecektik. Gayet keyifli görünüyordu. Saat 14:00 gibi Minibüsümüz geldi ve çıktık tura. Önce Oldukça eski ve köklü bir Firmayı ziyaret ettik. Yüzyıldan fazladır şarap üreten, klasik yöntemler kullanan Fabrikanın binası da eski görünüyordu. Fabrika'ya hergün Turist ziyareti olsa gerek, Fabrika bünyesinde çalışan bir rehber bulunuyor. Üzümlerin Fabrikaya gelişinden ve ilk evrelerden bahsetti. Üzümün fermantasyona hazır hale getirilmesi, fermante olduğu dev kazanlar, saklandığı dev fıçılara kadar gezdik ve dinledik. Son 50 yıldaki en önemli mahsül yıllarından, en çok rabet gören yıllanmış şaraplardan vs bilgi verdi. Bir dev fıçı vardi ki 4000 litre şarap alabiliyormuş, çok eski ve Ülkedeki ikinci en büyük şarap fıçısıymış. Sonra mahzende şişelerde saklanan şarapları gördük. Rehber şarap tadma zamanı geldi diyince sevindik :) Üzüm türleri yaşları vs bilgileri verip birkaç çeşit şarap tattırdı. Tüm şarapları çok beğendim :) Herkes beğendi. Sonrasında ilk önce şişeleme bölümünü ziyaret ve ürün satış bölümüne gittik. Birçok çeşitte ve yılda şaraplar mevcut. En ucuz şarap 30 peso. Fiyatına göre gayet iyiydi.

Sonraki durağımız daha modern tekniklerle üretim yapan "Butik Fabrika" olduğu söylenen fabrika oldu. Binası kazanları mahsenleri yeni ve modern olan bir fabrika. Aynı şekilde bilgilendirildik ve gezdik. Şarap Tadma zamanı geldiğinde rehber getidiği şişelerden birisini ayırdı ve bu şarabın birkaç yıl önce Miami-ABD'de dünyanın en iyi şarabı şeçildiğini gururla anlattı. Şarapları tattırırken oldukça cömert davrandı ve bardaklar boşaldıkça doldurdu :))

Tam tur bitti derken rehber iki durağımızın daha olduğunu, bunların bonus olduğunu söyledi. İlk durak Zeytin ve Balzamik Sirke üreten fabrika olacakmış. Fabrikaya gittik. Çok sıcakanlı bir başka rehber 100 yıl önce Fransadan göç eden fabrikayı kuran ilk sahibinden girdi, ilk yağ çıkarma tekniklerinden devam etti. Zeytinin fabrikaya gelişinden yağ olarak şişelenişine kadar eski ve yeni makineleri göstererek anlattı. Sonra aynı şeyleri Balzamik sirke bölümünde de yaptı. Bu farikada üretilen Balzamik sirkenin üretildikten sonra 15 yıl dinlendirilip satışa sunulduğunu öğrenince çok şaşırdım. Fabrikayı kurup üretim yapıyorsun ve para kazanmaya 15 yıl sonra başlıyorsun. Büyük emek... Sonrasında Zeytin yağı, zeytin balzamik sirke ve yanında mezeler ile tatma bölümüne geçince keyiften 4 köşe oldum. Karnım da acıkmıştı. Daldım vallaa :D Herkesler yumuldu. Oradan ayrılıp ev yapımı çikolata, likör ve meze yapılan yere gittik. Şirin ev sahibinin rehberliğinde yine tatma işlemi. Yav ne güzel turmuş bu böyle sürekli çok lezzetli şeyler tadıyorsunuz. Gerçekten de güzel geçti...

Mendoza'dan sonraki durağım Bariloche olacaktı. Genelde yolculuklara çıkarken gitmek istediğim saatten 1-2 saat önce otogara gidip biletimi alıp yola çıkıyorum. Burada da öyle yaptım. Otogara gidip bir firmaya sordum. 4 koltuk varmış. Sonra diğer firmalara sorup fiyat almak istedim ama hiç bir firmada yer yoktu. Döndüm ilk firmaya adam yer kalmadı hepsi bitti dedi. "Yaav 5 dakikada nasıl biter kardeşim?" dedim. Adam yok satıldı dedi. Bütün otogarı dolaştım baktım hiç birşey bulamadım. Elimde çanta gitme moduna girmişim ve gitmek istiyorum. İlk firmaya geri döndüm ve ne yapabileceğimi sordum. Tam, "Yapacak birşey yok yarın gelin" diyorken "Bir dkika...Çok şanslısınız bir yer açıldı" dedi bilgisayara bakarak. Çok sevindim tabii. Bir sandviç ve içecek satın alıp otobüse bindim. Tüm yolculuk boyunca otobüsün yarısı boştu. Neler olduğuna bir anlam veremedim...



















































...devamını göster (show more...)

31 Aralık 2014 Çarşamba