6 Kasım 2014 Perşembe

Peru - Lagunas & Pacaya Samiria

Lagunas'a varıp, tekneden iner inmez tanıştığım Peru'lu kadın "Pacaya Samiria" turundan yeni döndüğünü ve harika vakit geçirdiğini söyledi. Tur satın aldığı acenta ve ayrıntılar konusunda bilgiler aldıktan sonra acentaya yollandım. Lagunas, Pacaya Samiria Milli Parkının hemen yanında kurulmuş nufusu 8000 civaı bir yerleşim birimi. Ulaşım sadece tekneler ile gerçekleşiyor. Oldukça vasat ve hiçbir özelliği olmaya bir yer. Yemek bulmak biraz sıkıntı. Restoranlarda yemek saatleri belli ve bunların dışında açsınız. Kahvaltı 08:00 - 10:00 arası, öğle yemeği servisi 12:00 - 14:00 arası yani saat 15:00'de giderseniz, "Yok kardeşim akşam 18:00'de akşam yemeğine gel hadi bakalım!" cevabı ie karşılaşıyorsunuz.

Acentada oldukça sıcak karşılandım ve herşey yolunda gitti. Ertesi sabah 06:30 da buluşmak üzere 10 Sol'luk pansiyon odama yerleştim. Sabah erkenden yola çıktık. Yarım saat mototaksi ve sonrasında üç gün üzerinde olacağımız küçük akarsuyumuza ulaştık. Pacaya Samiriya Peru'nun kuzeyinde Amazonların kıyısında koruma altına alınmış yağmur ormanı. İçinde birçok bitki ve hayvan çeşitliliği barındırıyor. Tur en az 3 gün en fazla 20 gün süre içeriyor. Rehber eşliğinde sadece kano ve kürekle ulaşım sağlanıyor. Motorlu tekneler yasak...

Akarsu kenarında rehberim Javier'in hazırladığı kahvaltıyı gömdükten sonra yola çıktık. Geleneksel ahşap kanoda sadece ikimiz vardık. Bu bana özel bir tur oldu :) Yola çıkar çıkmaz kendimi iyi hissettim. Hiçbir motor sesi yok sadece kuş börtü böcek sesleri. İlerledikçe çeşit çeşit kuşlar görmeye başladık. Papağanlar, Şahin, Condor (G.Amerika Akbabası) çeşit çeşit tropik kuşlar. Akarsu etrafında sık ve çeşit çeşit ağaçlar... 1-2 saat sonra rehber, ucunda, ince, mızrak ucuna benzeyen üçlü metal bulunan ince uzun sopa ile balık avlama olayına girdi. Yaklaşık yarım saat içinde birisi kocaman olmak üzere 5 tane balık tuttu. İkimiz de suya bakıyoruz ama daha ben hiçbir şey görmeden o balığı görüyor, hızla fırlattığı mızrak ile balıkları avlıyordu. Birkaç saatlik yolculuktan sonra kıyıya çıktık. Burada öğle yemeği molası verecektik.

Biz kıyıya çıktıktan sonra 2 kano daha yanaştı yanımıza. Burası tüm tur yapanların ortak mola yeriydi. Rehberler tutulan balıkları temizlerken iç organları nehre fırlatıyorlardı ve Pirana'lar atılan balık artıklarını birkaç saniyede iç ediyorlardı. Manzara müthişti. Kanodan oltayı aldım ve ucuna balık parçası takıp nehre attım. Saniyesinde bir Prana avladım. Nehre geri attıktan sonra bir daha salladım Hemen bir tane daha! :)) Bunu da nehre geri bıraktıktan sonra diğer kanolardan 3 Fransız ve iki İspanyol ile yemekleri gömdük ve sohbet ettik. Nehirde gördükleri Anakonda türü yılandan bahsediyorlardı. Sonrasında tura devam...

Nehirde hayvan çaşitliliği oldukça fazla. Tur süreniz ve ne kadar derinlere ilerlediğinize bağlı olarak; Şahin, Akbaba, Balıkçıl kuşlar ve diğer birsürü tür kuş; Anakonda ve başka türlü Yılanlar, Puma, Timsah, Nehir fokları, farklı türlerde Maymunlar, Tembel Hayvan, dev ve rengarenk kelebek türleri vs..

3 gün boyunca vakit geiçreceğim ormanda konaklayacağımız kampta elektirik bulunmadığı için kamera pilimi şarj edemeyecektim. Bunun için her hamlemde pil ömrünü düşünerek dikkatli olmaya çalıştım. Akşam olmaya yakın kamp yerine ulaştık. Tüm gün hava çok sıcak, güneş çok güçlü idi. Yanımda getidiğim koruyucu kremi sık sık kullandım.

Kamp yeri ahşap iki büyük kulübeden oluşuyordu. Yağmur sezonu yükselen akarsu seviyesi sebebi ile yüksek direkler üzerine kurulmuştu. Kamp yerine vardığımızda tur yapan diğer konuklar ve rehberlerle tanıştım. Hepsi her zamanki gibi Türk olduğumu duyunca şaşırıp, seyahatleri boyunca karşılaştkları ilk Türk olduğumu söylediler. Bu çok sık duyduğum bir şeydi.Yolculuğum boyunca gördüğüm Alman, fransız vs gezginleri Türk gezginlere oranı 1900/1 civarı falan :))

Akşam olunca coşan sivrisinek ve diğer envai çeşit börtü böcekten bahsetmeden olmaz. Efenim tüm tur hayatım ve geri kalan hayatım boyunca hiç bu karadar fazla ve çeşitli börtü böcük görmedim. Hiç bu kadar hızlı ve çok ısırılmadım. Yanımda getiriğim haşarat kovucu sprey zavallı kaldı :) "Cibinlik" tabir edilen haşarattan koruyucu tül olmadan uyumak imkansız. Sivrisinekler kamikaze mübarek :D "Aaa beni hiç sokmuyorlar nedense" diyen tiplere de ayrı bir gıcık oldum. Zira onlarca kez ısırılmış vücudumu kaşımamak için dayanmaya çalışırken duyması hij hoj şeyler değil bunlarr :))

Ertesi gün yola devam. Elimde kamera, sallanan teknede ağaçların dallarına asılmış Tembel Hayvanları, üstümüzden atlayıp zıplayan Maymunları, tepemizden uçan renk renk çeşit çeşit Kuşları, Kelebekleri görüntülemeye çalışıyor, müthiş zevk alıyordum. Rehberim 13 yıldır burada Dünyanın heryerinden gelen turistlere rehberlik yapıyor olsa da bildiği İngilizce kelime sayısı 5'i geçmiyordu. Yine de benim Tarzancadan hallice İspanyolca ile anlaşabiliyorduk. Ona Anakondaları sorunca şu anda heryerde dev Anakondaların olduğunu hatta altımızda bile geziyor olabileceklerini söyledi. Boyları 9 metreye kadar ulaşan dev yılanlarla olan maceralarını da anlatmayı ihmal etmedi.

Birgün yine bugün gibi kanodayken ve balık avlarken, sudan çıkan 2 metre boyunda bir Anakonda ansızın saldırıp diz kapağından ısırıp yapışmış. Zehiri olmayan Anakonda önce avını ağzıyla yapışıp gövdesiyle dolanarak boğup tek parça yutuyormuş. Javier'e yapışan yılanı 5 arkadaşı çekmişler ama bacağından ayıramamışlar. "Eee.. Nasıl kurtuldun?" diye sorduğumda rehber, "Bak sana bir sır vereyim. Eğer sana da saldırırlarsa aklında bulunsun. Anakondanın gövdesinin ortası ile kuyruğunun bittiği yerin arasında tam ortada poposu bulunur. Poposuna orta parmağını soktun mu ağzını açıverir!" Ben hemen bastım tabi kahkahayı diyemedim ki, "Senin de soksalar sende açarsın kardiş!" :DDD

Karaya çıkıp ormanda yürüyüş yapacağımızı söyledi ve çıktık. Onda dizine kadar çizme varken bende sandalet vardı. "Buralarda çok yılan var mı?" Soruma verdiği, "Çok var hem de çok zehirliler" cevabı beni çok rahatlattı(!) Birden yağmur yağmaya başladı ve yürüdüğüm yerlerde su derinliği 15- 20 santime kadar çıktı. Çamur, balçık, su birikintisi demeden ilerliyordum. Rehber, "Bişiy olmaz rahat ol" diyordu. Ben de sallamamaya başladım. Dev ağaçlar ve çeşitli bitkileri gösterip bilgiler veriyordu. Para ettikleri için Amazonlarda katledilen ağaçların burada koruma altında olduklarından bahsediyordu. Güzelim kocaman ağaçlara bakmak dokunmak ayrı bir keyif, ayrı bir huzur veriyordu. Ormanda kaybolmamak için önceden bırakılmış işaretleri takip ediyorduk.

Kanoda ilerlerken aldım oltayı ve balık tutmaya devam ettim. Nedense şansıma hep Pirana denk geldi. Birkaç tane büyük Pirana tutunca rehber balıkları geri atmak istemedi. "Bunları sana kızartırım, ye bakalım" didi. Akşam tuttuğum piranayı gömüverdim. Tadı gayet güzeldi vallaa... Yemekten sonra rehber yanıma geldi ve az sonra yavru timsahları görmek için gece turuna çıkacağımızı söyledi. Bir süre sonra kafasına bantladığı cılız el feneri ile zifiri karanlıkta yola çıktık. Yarım saatlik yoldan sonra fener ışığında gözleri pırıl pırıl parlayan Timsah yavrusunun yanına yanaştık. Atik bir hamle ile yavruyu kafasında yakaladı ve bana gösterdi. Birkaç fotodan sonra yavruyu saldık. Biraz daha ilerleyip birkaç timsah daha gördük. Çok şeker şeyler. Tabii büyüyünce boyları 8-9 metreye ulaşıyormuş. O zaman ayrı bir şeker oluyorlardır herhalde :)

Ertesi sabah biraz daha gezdik ve dönüş yoluna geçtik. Yolda bize nehir fokları eşlik ettiler. Teknenin önünden dalıp 10 metre arkasında çıkıyorlardı. Ben onlara el sallayıp gülümsedikçe meraklı bakışlarla bizi takip ediyorlardi. Oldukça keyifli dakikalar. Oldukça tatmin edici ve güzel bir tur oldu. Yolu buralara düşecek olanlara tavsiye ediyorum. Şu an bu notları yazarken unuttuğum ve atladığım bir çok şey olduğuna eminim...


































































...devamını göster (show more...)

28 Ekim 2014 Salı

Peru - Amazonia

Toprak yolda 2 saatlik bir Mototaksi yolculuğu sonrasında yolun bittiği yerden de 3,5 saat boyunca yürüyecektik. Hava feci sıcak ve dehşet nemliydi. Yürümeye başladık ilerledikçe terler yüzümden şelale misali boşalıyordu. Türlü türlü ağaç börtü böcek arasında rehber eleman Wagane bana bilgi vermeye çalışıyordu. Tarzanca'dan hallice İspanyolcam ile anlamaya çalışıyordum. Amazonlarda Tarzanca :)) Puhahhaa tamam iğrenç! :DDDDD Ormanda yürürken ağaç keserek ve yakarak açılmış boşluklar görmeye başladım. Tarım yapmak için ve para ettikleri için kesilen ağaçları görmek içimi acıttı doğrusu. Bu tarlaların birinde Wagane'nin amcası ile karşılaştık; oturduk ve meyve yedik. Ekmeleri için onlara biraz yer fıstığı verdim. Karşılığında da dalından mısırlar verdiler. Vedalaştık yola devam. Yolda küçüklü büyüklü akarsular geçtik. Tahtadan ağaçtan köprülerden yürüdük. Çamur balçık yerlerden ilerledik. Sırtlarında malzemelerle yürüyen insanlarla selamlaştık el sıkıştık...

Sonunda köye vardığımızda Wagane'nin evinde kimse yoktu. Köyde şenlik varmış feci sevindirik oldum. Köy meydanına yaklaştıkça davul ve fülüt sesleri geliyordu. Meydana yakın bir eve konuk olduk Wagane'nin kuzeni imiş; bana geleneksel içkileri olan "Masato" ikram ettiler. Ekşi ve değişik bir tadı var "Cassava" bitkisinden yapılıyormuş. Sonradan internette içkinin kadınların bitkiyi ağızları ile çiğneyip tükürmesi ile bir süre sonra fermante olarak hazır hale gelen alkolsüz bir içecek olduğunu okuyunca değişik duygular hissettim :) İçkiyi içtim, teşekkür ettim ve meydana yürüdük. Meydana varınca gözlerim fal taşı gibi açıldı ve içimde müthiş bir heyecan ve mutluluk belirdi. Geleneksel kıyafetli ve yüzleri boyalı kadınlar etrafımı sarıp bana geleneksel içkilerinden verdiler, hem de sürekli. İçkiden bir hal oldum. Wagane'ye hem önceden hem de köye vardığımızda "Foto Makinemi kullanabilir miyim, sorun olur mu?" diye sordum. "Hiç sorun değil kullan" dedi. Köyde İspoanyolca bilen insanlar azınlıkta. Tam ilkel bir köy değil tabii köyün erkekleri modern kıyafetler giymeye başlamışlar. Köyde bir okul da kurulmuş. Zor da olsa şehre inip malzmeler getiriyorlardı. Yani medeniyet köyün kapısından girmeye başlamıştı.

Çok şeker bir dilleri var. Kamerayı çıkarttım ve hem video hem de fotolar çekmeye başladım. Fotoğraf makinesine karşı temkinli ama çok da meraklılardı. Feci mutluydum ve bir yandan içkimi içiyor bir yandan çektiğim fotoları göstermeye çalışıyordum. Çocuklar makineden biraz ürkseler de kısa sürede bana alıştılar.

Köyün yaşlılarından birisi benimle foto çekilmek istedi, mutlu oldum. Çocukalar çok tatlılardı. Çalınan geleneksel müzik eşliğinde köy sakinleri ile çok iyi anlaşıyordum. Yalnız bir süre sonra bir eleman geldi ve benden para istedi. "Ne parası? Ne kadar?" dedim "1 sol (70 kuruş) Köyü desteklemek amacı ile" dedi. Rehberimle konuşup tamam dedim. Ne de olsa bir sürü foto ve video çekiyordum. Tam 1 sol'u verirken gelen başka gergin bir eleman ortamı biraz gerdi. Fotoğraf Makinemden rahatsızdı. Wagane'ye defalarca sormuştum ve "Sorun yok" yanıtı almıştım. Yoktu da; herkes memnundu ve eğleniyordu. Ortalığı yatıştırdım ve Wagane'nin evine yollandım.

Bir süre sonra Annesi, babası, kardeşler ve yiğenleri eve geldiler. Hepsiyle tanışıp erzak ve meyveden oluşan hediyelerini verdim. Teşekkür ettiler. Çocuklar etrafımı sardı. Wagane'den aldığım bilgilere göre köyde elektirik, su şebekesi falan yok. Evde de tuvalet banyo vs yok. Ev zaten tamamen ahşap ve biraz da bambudan oluşuyor. Yarı açık yarı kapalı. Etrafta domuzlar, tavuklar hindiler ve inekler dolaşıyor. Börtü böcek gırla. Ailede İspanyolca'yı Baba ve Wagane konuşuyor. Yüzü gözü, kıyafetleri çamur içindeki 7-8 çocuk etrafımda beni inceliyor ve bana "Gringo" diyorlardı. Ben de gülümseyerek onlara "Turco ben Turco!" diyordum. Biraz susup düşünüp sonra tekrar "Gringo" diyorlardı. Uzattığım meyveyi temkinle karşılayıp yavaş yavaş yaklaşıp kapıp kaçıyorlardı. Wagane'ye tuvalet sorunca bana eliyle etrafı gösterip heryerin tuvalet olduğunu söylüyordu. Güneşin gücü azalmaya başlamıştı terden bir haldeydim. Wagane bana duş almak ister miyim diye sordu. Çok iyi olacağını söyledim ve evin hemen aşağısında bulunan 2 akarsunun yanına gittik. Birisi ılık, birisi soğuktu. Yaşları 4-12 olan 7-8 çocuk, Wagene ve ben suya girdik. Sonra onlar soğuk akarsuya gitmek istediler. Ben, "Siz gidin ben biraz buralarda olucam" dedim. Hoplaya zıplaya bağıra çağıra birbirlerine su atarak gittiler. Amazon ormanlarında akarsuda yalnızdım. Etrafta hiçkimse yoktu. Berrak suda üzerimdeki şortu ve tişörtü çıkardım. Çırıl çıplak uzandım. Doğum günümdü, içim huzur ve keyif doluydu. Ormanın sesini dinledim, yaptığım yolculuğumu, gittiğim ülkeleri, tanıştığım insanları, yaşadıklarımı, ailemi, arkaşdaşlarımı düşündüm. Çok değişik garip duygular içindeydim.

Sonrasında Wagane ile ormanda yürüyüş yaptık. Yılan, örümcek vs yaratıklar eşliğinde bana ilaç elde ettikleri ağaçları ve bitkileri gösterdi. Kimisi kan benzeri, kimisi süt benzeri idi. Mide sorunları, yara tedavisi, ısırılma ve sokulma gibi durumlar için kullanılan bitkisel ilaçlar. Pirinç, mısır vs ekim için ağaçları yakıp açtıkları tarlalarını gördük.

Eve döndük annesi ve kız kardeşleri yemek sevisi yaptılar. Pilav, mısır ikram ettiler. Sonra bana doğru yaklaşan bir tabaktan feci kokular geliyordu. 5 metre öteden adamı bayıltacak kokulu yaratıkların olduğu tabak bana ulaştığında nefesimi tutmuş koku almamaya çalışıyordum. Annesi bana ısrarla yememi söyleyip tabağı almamı istiyordu. Oldukça nazik ama kararlı bir şekilde reddettim. Wagane'ye ne olduğunu sorduğumda nehirlerden birinden yakaladıkları birşey olduğunu söyledi. Adını söyledi tabii de bir de anlayabilseydim :))) Yemek sonrası Ailenin erkekleri içmeye başladılar. Banada ikram ettiler. Şeker kamışından yapılmış alkol oranı yüksek sert bir likördü. Aile üyeleri kafayı buldular. Hata birisi kustu falan. Kafaları güzel olunca az biraz rahatsız edici durumlar olmadı değil. İçkileri bitince benden içki için para istediler. İlk seferinde versem de ikinci sefer param olmadığını söyledim ve izin isteyip tahta yatağıma uzandım. Çantamdaki havlumu yastık yapıp uyudum. Onlar içmeye ve geyiğe devam ettiler.

Sabah erkenden kalktık. Kahvaltıda pilav balık ve meyve vardı. Kahvaltı sonrası aile ile vedalaştım teşekkür ettim ve sabah serinliğinde yollara düştük.Bu ilginç deneyim hayatımdaki yerini almıştı...




























































...devamını göster (show more...)

23 Ekim 2014 Perşembe

Peru - Yurimaguas

Her şey bir anda oldu. Galpagos dönüşü uğradığım Guayaquil şehrinde tanıştığım çok eğlenceli vakit geçirdiğim ve evlerinde uyuduğum arkadaşlarımla öğlen vedalaştım. Hostele gittiğimde resepsiyondaki arkadaşa, "Ben Peruya gitmek istiyorum, terminali arayıp bilgi alabilir miyiz?" diye sordum. "Tabi ne zaman?" dedi ve "Şimdi!" dedim. Terminali aradı ve ilk otobüsün 2 saat (14:00) sonra Peru'nun "Mancora" şehrine olduğunu söyledi. Hakkında hiçbir bilgim olmayan Mancora'nın sahilde bir sörf beldesi olduğunu elemandan öğrendim. Asıl gitmek istediğim Amazon bölgesine buradan geçmeye karar verdim. Hemen çantamı topladım, taksiye atladım ve terminale gittim. Biletimi aldım ve otobüse atladım. "Cruz Del Sur" isimli firma ile 9 saat süren yolculuk sonrası 23:00 gibi Mancorya vardım. Misfit hostele gittim yatıp zıbardım. Sabah kalkıp şehir merkezinden aldığım biletle 6 saatte "Chiclayo" şehrine, buradan da iner inmez otogardan aldığım "Yurimaguas" bileti ile rezaaalet bir otobüse bindim. Heryer çöp, pislik, bitmek bilmeyen tuvalet kokusu, zangır zangır titreyen rahatsız koltuklu otobüs ile 21 saat yolculuk yaptım. Yol manyağı olarak öğleden sonra Yurimaguas'a ulaştım...

Yurimaguas nispeten sakin ve huzurlu geldi. Etrafında bir sürü akarsu var. Nispeten küçük. Çarşısı pazarı ve her an her yerden çıkan yüzlerce 3 tekerlekli Mototaksileri var. O kadar fazlalar ki gürültülerinden bütün şehir inliyor. Pazarında ucuz yemek, meyve sebze, et balık vs bulmak mümkün. Hem açık hem de kapalı pazar mevcut. Şehir meydanına yakın nehrin kenarında Iquitos ve Lagunas bögelerine kalkan tekneler mevcut. Genelde sabah hareket ediyorlar.

Anlaştığım bir mototaksici beni 1 Sol'e (Peru para birimi: Sol) nehir kenarında ....... hostele getirdi.(Buralarda hostele Hospedaje deniyor). Nehrin dibinde harika manzaralı pis hostelimde hemen duşa girdim zira yol manyağı olmuştum ve pestil haldeydim. Hostelde tanıştığım Fransız, Peru'lu ve Brezilya'lı arkadaşlar ile sohbet yaptık. Yemek ve bira için dışarı çıktık. Kaldırıma dizilmiş ocak masa ve sandalyelerden oluşan sokak restoranında 4 sol'e karnımızı doyurduk ve 5 solese 620 ml lik biralardan içtik. Sonrasında hostele dönüp nasıl attım kendimi yatağa oyff! :)

Ertesi gün hostelde bulunan başka bir Fransız arkadaşla sohbet ederken Amazonları görmek istediğimi ama turistik birşeyler yapmak istemediğimi söyledim. Eleman yılın bir kısmında Fransa'da, bir kısmında ise burada Yurimaguasta yaşıyordu. Ertesi gün doğum günümdü ve ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yoktu. Bana "Ben bir adam biliyorum. Kendisi Amazon yerlisi ve İspanyolca biliyor arada buralara gelip iş bakıyor. Seni köyüne götürebilir, ne dersin?" dedi. "Oyyff Süper derim ne derim!" dedim. "Tamam ben elemanı akşam buraya çağırırım konuşursunuz, elemana cüzzi bi para verirsin, ailesine birkaç kilo pirinç vs hediye aldın mı çok mutlu olurlar." dedi ve ekledi, "Yalnız köyde elektirik, su, yol, tv vs yok haberin olsun!"...

Akşam eleman geldi, konuştuk anlaştık. Ertesi gün doğum günümde Amazon köyünü ziyaret edip bir aileye konuk olacaktım. Bu geçirdiğim en özel doğum günlerinden biri olacaktı. Sabah 07:00 gibi elemanla buluştuk. Pazara gittik ve hem kendimiz için hem de ailesi için birkaç şey aldık.

İstikamet Amazonya...







































...devamını göster (show more...)