6 Aralık 2013 Cuma

Kamboçya - Phnom Penh

Feci yağan bir yağmurun altında otobüsten inip koşarak kapalı bir yere sığınıyorum ve akşam satlerinde vardığım Phnom Penh'e ilk ayak basışım böyle oluyor. Hemen kalacak yerimi ayarlıyorum ve pansiyonumun çatısındaki kafede yağmur eşliğinde ilk biramı yuvarlıyorum. Ertesi gün için gezi planı çıkarıp muhtemelen bu plana uymayacağımı ve kafama göre dolaşacağımı düşünerek odama gidiyorum :)

Kamboçya Krallığı çok partili sistemle yönetiliyor. Kral'ın yetkileri sınırlanmış; sembolik bir krallık söz konusu, yetki hükümette. Şehirler arası yollarda ilerlerken abartmıyorum her 100 metrede bir iktidarda olan Kamboçya halk partisi'nin (Cambodian People paty) reklam tabelelarını görüyorsunuz. Parti Sosyalist ve Halkçı olduğunu idda etse de öyle olduğunu düşünen yok. Sohbet ettiğim Kamboçya'lı bir arkadaşa Kamboçya ile ilgili sorular soruyorum. Hükümetin ne kadar baskıcı olduğundan, yolsuzluklardan, kendisine muhalif olanları o ya da bu sebeple içeri tıktıklarından bahsediyor. Bir yerden tanıdık geliyor ama neyssse... Kurtulmak istediklerinden ama şaibeli seçimler ile birtürlü kurtulamadıklarını ekliyor. Bir süre sonra arkadaşın adını sorduğumda korkuyla bana bakıyor ve "Neden..? , Neden soruyorsun?" diyor. "Hiç arkadışım bir saattir sohbet ediyoruz adlarımızı bilmiyoruz tanışalım istedim diyorum", "Merak etme ben ajan muhbir falan değilim" diye de ekliyorum. Anlıyorum ki başlarındaki hükümet gerçekten baskıcı. İnsanların içini korku sarmış...

Kamboçya "Hindiçin" tabir edilen yarımadada bulunuyor, 1863 - 1953 tarihleri arasında Fransız sömürgesi imiş. 1975 yılında iktidara gelen Komünist olduklarını idda eden (Bence Komünist falan değil sadece caniler) Pol Pot yönetimindeki Kızıl Khmer'ler 4 yıl boyunca ülkenin adeta canına okumuş. Tek sınıf yaratma amacıyla (Köylü sınıfı) ülkedeki eğitimli insanları, muhalifleri ve sadece şüpheli gördükleri insanları şuursuzca öldürmeye, katletmeye başlamışlar. Kadın, çocuk, yaşlı dinlememişler. Bu dönemde 3 milyon civarı insan, insanlık dışı yöntemlerle öldürülmüşler. Bu insanların arasında yabancılar da var.

Programımın en başında "Kiling Fields" (Choeung Ek Genocidal Center) diye tabir edilen insanların katledilip toplu mezarlara gömüldüğü şimdilerde ziyarete açılan bölge var. Pansiyonumda kalan 3 Alman arkadaş ile Tuk Tuk kiralayıp buraya gidiyoruz. Yollar toz duman içinde. Vardığımızda kapıda bize Audio Guide ( Sesli Rehber Cihazı) veriyorlar. Bu Cihazda rehber Kızıl Khmeler'den katliam sebep ve yöntemlerinden bahsediyor. Doğrusu duyduklarıma inanamıyorum. Dehşet verici yöntemlerle insanların nerede nasıl katledilip gömüldüklerini duydukça insanı ateş basıyor. Toplu mezarları ve ölen insanlara ait eşyaları görüyoruz. Katledilen inanlar için yapılan Stupa(Dini Anıt) ve müzeyi görüyoruz. Çocukların nasıl katledildiklerini anlatan resimli tasfirleri anlatamam.

Orardan ayrılıp S21 isimli, zamanında okul olan ama Kızıl Khmerler tarafından hapishane olarak kullanılan, şimdilerde müze olan bölgeye gidiyoruz. Hücreler, işkence aletleri ve ölenlerin bir kısmının kıyafet ve resimlerini görüyoruz. Düşünüyorum, bir insan hangi psikoloji ile bütün bunları yapabilir. Ne kadar hasta olmak gerekir? Bulamıyorum... Bozuk moraller ve depresif bir psikoloji ile pansiyona dönüyoruz ve biraları söyleyip bu psikolojiden kurtulmaya çalışıyoruz.

Ertesi gün Mekong Deltası yürüyüşü için pansiyonumdan çıkıyorum. Nehir kenarı çok huzurlu. Hızlı bir yapılanma da sözkonusu. Nehir boyunca yürüyüp fotoğraf çekiyorum.

Mekong 5 ülkeden geçiyor: Çin, Tayland, Laos, Kamboçya, Vetnam. Birçok kolu mevcut. Güneydoğu asyanın 7. Dünyanında 12. uzun nehri. Nehir kenarında yürüyüş yapanlar, atıştıranlar, gezen eğlenen, uyuyan, balık tutan bir sürü insan.

Sokak satıcılarından ve esnaf lokantasından yemek yiyorum. Lezzetli ve çok ucuz. Tavuklu sebzeli pilav ve çorba 3 TL :) Bir tapınak görüyorum ve hemen geziyorum. Tapınakta genç bir rahip küçük bir çocuğa birşey gösteriyor. Yaklaşınca anlıyorum ki çocuğa Buda'nın öğretilerinden bahsetmiyor. Akıllı telefonda oyun oynuyorlar :)))

Ayrıca gezilecek yerler arasında National Museum, Royal Palace, Rus Pazarı'nı sayabilirim. Birçok başka yer bulunur emimim araştırdıktan sonra.

Kamboçya'dan Laos'a gitme planım Laos büyük elçiliğine varınca suya düşüyor. Artık Türklere vize vermiyorlar. Laos'tan sponsor bulmam, otel uçak rezervasyonları vs isteyip işi yokuşa sürüyorlar. Eskiden 3 fotoğraf ve 40 dolar ile 1 saatte alınabilen vize şimdilerde rüya. Çeşitli Acentalarla görüşüyorum ama sonuç aynı Bir tanesi manidar bir cevap veriyor, "Türkiye kara listede" Yahu ne oldu da böyle oldu? Yapacak birşey yok ben de gitmiyorum kardeşim... :)

Buradan güneye Sihanoukville'e ve Koh Rong adasına gitme planlarımı hayata geçirmek için bir otobüs bileti satın alıyorum. Yolculuğa devam...









































...devamını göster (show more...)

2 Aralık 2013 Pazartesi

Kamboçya - Siem Reap

Tayland'dan çıkıp "Poipet" sınır kapısından ülkeye sorunsuzca giriş yaptım. Çok eski ve köklü Khmer kültürüyle tanışacağım için mutluyum. Kamboçya'yı çok merak ediyorum.

Acentanın aracılığıyla grupla beraber olmanın avantajı ile sınırda hiç beklemeden bizi bekleyen otobüse binip ilk durağımız olan Tonle Sap gölünün yolunu tuttuk. Gölün en büyük özelliği yüzen bir köye, Chong Kneas'a ev sahipliği yapması. Yüzen köyde tüm evler, okul, süpermarket, kilise, tapınak, elektronik eşyaci, berber ve turşucu dahil herşey yüzüyor :) Yüzen köyde 4000 kişi, tüm göl etrafında ise 100.000 civarı insan yaşıyor. Hepsi Vietnam - ABD savaşı sırasında ülkelerini terk etmek zorunda kalmış Vietnem'lı insanlar. Mülteci demiyorum çünkü o kelime garip geliyor... Temel geçim kaynakları balıkçılık.

Yüzen köy gerçekten görülmesi gereken çok orjinal ve keyifli bir yer. Makinemle teknenin bir sağına bir soluna koşturuyorum. Köy o kadar fotojenik ki. Ancak tabi sürekli sallanan bir tekne fotoğraf çekme işini biraz zorlaştırıyor. Köy'ü gezerken bir bölüme geliyoruz ki bakıyorum bir barakada LCD tv, müzik seti falan, "Vay be" diyorum arkadaşın durumu iyi galiba. Rehber "Burası zengin mahallesi" diyor :D Gerçekten de dikkatli bakınca yüzen baraka evlerin durumu biraz daha iyi. Ama ben fakir mahallesini daha çok sevdim açıkçası. Evlerin arasında ilerleyip yerel halkın günlük hayatını görmek keyifli ama onlar için de aynı şekilde keyifli mi bilmiyorum. Açıkçsı hergün bir ton turist ve bir o kadar fotoğraf makinesi evlerinin etrafında... Gölün büyüklüğü ve derinliği mevsime göre değişiyor. Kuru zamanda 2700-3000 km2 ve su yüksekiliği 1 - 1,5 m. muson yağmuru mevsiminde 15.000-16.000 km2 ve su yüksekliği 9 - 10 m. yi buluyormuş.

Sonraki durak timsah çiftliği oluyor. Timsahların yaşlarına ve büyüklüklerine göre ayrılan bölümleri gezdikten sonra bakıyorum ki orası aslında timsan derisinden yapılmış hediyelik eşya dükkanı; çiftlik durumu işin göstermelik kısmı. Anahtarlıktan çantaya kadar birçok ürün mevcut.

Akşam yemeğini yediğimiz kocaman restoranda Kmer dans ve müziğinden örnekler sunuyorlar ki harika, çok beneğiyorum. Geleneksel yaşantıları temalı dansları yerel kıyafetleri, sürekli gülücükler saçtıkları yüzleriyle çok şekerler...

Ertesi gün büyük gün çünkü meşhur Angkor Tapınakları'nı (Angkor Wat) gezeceğiz. Yola çıktığımdan berie heyecanlıyım. Rehber Angkor bölgesinde 140 tane tapınak olduğunu söylüyor. İlk tapınakların yapımına 7. - 8. yüzyılda başlandığını ekliyor. Sadece 4 tanesini görmek 5-6 saat sürüyor desem bir fikir oluşur galiba :) Önce Agnkor tapınağını geziyoruz. Müthiş dini, siyasi ve kültürel tarih söz konusu. İlk tapınak Hindu tanrı Vishnu için yapılmış. Sonradan Budizm etkisini göstermiş. Tapınaklar gerçekten çok güzel ve etkileyici. En çok beğendiğim tapınak, dev ağaçların binaları sarıp kucakladığı "Ta Prohm" tapınağı oldu. Ağaçlar inanılmaz etkileyici. Gövdeleri kökleri ile göz kamaştırıcı. Tapınakların rehber esşliğinde gezilmesini tavsiye ediyorum.

Tapınaklar Kamboçya'nın her şeyi diyebilirim. Bayraklarında, paralarında, her şeyde Angkor'un resmi var. Angkor birası, Angkor oteli, Angkor Seyahat, Angkor Tantuncisi :D Bütün gün hayalini kurdum da :)))))))))

Siem Reap'ta 6 kattan fazla inşaat izni verilmiyormuş. Sebebi ise 7. katın Angkor'un boyunu aşması. Ayrıca, Angkor Tapınaklarına girişte kısa pantolon ve şort sorun
yaratabliyor. Saygısızlık kabul ettikleri için almayabiliyorlar.

Angkor Tapınaklarının Vietnam'lı bir iş adamına 99 yıllığına kiraya verildiğini ve tüm işletim haklarının bu adama ait olduğunu duyunca kulaklarıma inanamadım. Bir ülke için hem kültürel hem dini hem de tarihi acıdan böylesine büyük öneme sahip bir yer nasıl olurda da yabancı bir iş adamına verilir. Hergün binlerce insan ziyaret ediyor ve giriş ücreti 20 dolar.

Gruptan ayrıldıktan sonra kendime küçük bir pansiyon buldum ve yerleştim. Sırada Siem Reap merkezi keşif var. Siem Reap küçük ve şirin bir yer. Merkezde "Pub Street" isimli bir sokak var ve birkaç bar ve restoran bu sokağa dizilmiş. Sokağın hemen yanında "Night Market" diye tabir edilen Akşam Pazarı mevcut :) Pazarı şöyle bir dolaşıp Pub Street'e uğruyorum ve hemen şok'a giriyorum. Karşımdaki tabelada "Bira 50 ABD sent'i" diyor.Yani 1 TL. "Neeeeeeeeeee????" Vuhuuuuu tepkisi verip oturuyorum hemen. Fıçı bira fiyarları 1-2 Tl civarında. Kokteyller ve sert içkiler ise 3-4 Tl civarında. Bu şehri çok sevdim tabi ki de :)) "Angko What?" isimli barı görüp gülümseyip bir bira da orada çaktıktan sonra bir seyahat acentasına uğruyorum ve ertesi gün için başkent Phnom Penh'e bir otobüs bileti alıyorum. Ertesi gün Phnom Penh'e yolculuk.





























































...devamını göster (show more...)