Myanmar Video

...devamını göster (show more...)

kapat (collapse...)

Myanmar - İnle Gölü

Otobüs bizi ıssız bir yerde indirdiğinde sabah 03:30'du ve etrafta fahiş fiyatlar isteyen taksicilerden başka kimse yoktu. Bilerek orada indirdiklerini düşünüyorum, mecbur kalıp taksiye binelim diye. Taksiye binerek otel otel kalacak yer aradık. Birkç ful otelden sonra bir otel bulduk. (Gypsy Guest house - Paylaşımlı banyolu oda fiyatı 13 dolar) Ben bir oda kiraladım. Yukari burada kalmayıp gölü gördükten sonra aynı akşam otobüsle Yangon'a döneceği için otelden otobüs bileti satın aldı. Otele giriş saati 13:00 olarak belirlendiği için saatlerce beklememiz gerekiyordu. İki gecedir otobüs yolculuğu yapıp üstüne Mandalay'ı gezmenin yorgunluğunu yoğun bir şekilde hissediyordum ama yapacak birşey yoktu.

Saat yediye kadar bekleyip kahvaltı salonuna geçtik. Kahvaltıda tanıştığımız iki Şili'li kardeş ve bir çinli gezgin ile anlaştık ve ortak tekne kiralamaya karar verdik. Zira 1 kişi de olsanız 5 kişi de tekne fiyatı aynı. İnle gölünden beklentim büyüktü zira çook yorgun olmama rağmen buraya gelip hiç uyumadan tüm gün sürecek göl gezintisine çıkacaktım.

İnle çevresinde irili ufaklı yerleşim yerlerinde 70.000 civarı insanın yaşadığını,tarım ve balıkçılıkla uğraştıklarını öğrendim. Kahvaltıdan sonra hiç beklemeden tekneye doluştuk ve geziye çıktık. Daha çıkar çıkmaz gölün harika olacağını hissettim. Öyle de oldu zaten. Gölde eski ve eşsiz yöntemlerle avlanan balıkçıları izlemek ayrı bir keyifti. Teknenin ucunda dengede durarak daha önce hiç görmediğim tekniklerle avlanmalarını izlemek tam bir göz ziyafetiydi. Gölde 7-8 saat geçirdik ve her safhası ayrı keyifliydi. Mola verdiğimiz "Poung Dow" markette gezinti yapmak
yiyecek satın almak fotoğraf çekmek müthiş bir zevk. Kendimi müthiş bir film setinde gibi hissettim ve iyi ki buraya gelmişim dedim. Bütün yorgunluğuma değdi doğrusu. Bir sürü şey satın almak istedim ama maalesef alamadım. Devam eden yolculuğumda fazladan eşyaya yer yok malesef :(

Ortalık oldukça turistik olmasına rağmen yerel hayatlarını yaşayan sıcak kanlı ve güler yüzlü insanlar. Myanmar insanından çok etkilendim. Çok iyi insanlarla karşılaştım burada. Gezinin devamında uğradığımız köyde binlerce yıllık pagoda kalıntıları mevut. Hem gölde hem de daracık kanallarda ilerlerken suda eğlenen çocukları, mandalarını yıkayan köylüleri ve başka bir çok yerel insanı görebilirsiniz. Ayrıca tur sırasında teknemiz birçok hediyelik eşya satın alınabilecek yerlerde durakladı. Buralar da orjinal ve keyifliydi.

Gezi sonrası konakladığım küçük beldede yürüyüşe çıktım yemek yedim. Abur cubur ve bira alıp odama döndüm. Yorgunlukta ölmek ne demek ölüp ölüp dirildim resmen.

Malezya videosunu,abur cuburları ve biramı bitirip cuppadanak yatağa atladım :)))

...devamını göster (show more...)

kapat (collapse...)

Myanmar - Mandalay

Mandalay'a varıp da otobüsten indiğimde saat 02:30 civarıydı. Myanmar'da otobüs saatleri öyle bir düzenlenmiş ki saçma sapan saatlerde varıyorsunuz. Buraya gelmeden pansiyon bulma çabalarım sonuç vermeyince buraya ulaştığımda aramaya karar vermiştim. Otobüsten iner inmez Bisiklet tuk tukçular üzerime üşüştüler. Onlarla kalacak yer konusunu konuşurken otobüsten inen herkesin basıp gitmiş olduklarını fark ettim. O anda yanıma gerçekten minyon bir kadın geldi ve elindeki haritayı göstererek Pansiyon-Otel bölgesinin fazla uzakta olmadığını, onun da kalacak yeri olmadığını ve yürüyebileceğimizi söyledi. Kabul ettim ve karanlık ıssız caddede yürümeye başladık. Bu kadının adı "Yukari" idi ve Japon'du. Gecenin bir yarısı harita okumaya çalışarak pansiyon-otel aradık. Bulduğumuz her otel her pansiyon doluyuz dedi.

Saatler 04:30 u gösterdiğnde Yukari'ye açık gördüğüm bir kafe restoran ve başka birçok şeye benzeyen yeri gösterip çay içmeyi teklif ettim. Kafeye oturduk hem çay hem de yiyecek birşeyler söyledik (Samosa). Yolculuğum sırasında ilk kez kalacak yer bulamamıştım ve sokakta kaldım :) Yukari'ye akşama kadar Mandalay'ı gezmeyi akşam da otobüslere binip şehirden ayrılmayı teklif ettim. O, akşam Yangon'a gidecekti ben İnley gölü'ne. Kabul etti ve çantaları kafeye bırakıp saat 05:00'te açılan Eindaw Paya'yı (Tapınak) gezerek başladık. Sabahın köründe bizi gören rahipler şaşkın şaşkın bize bakarak yolarına gittiler.

Sokak aralarına kurulan ve baya büyük halk pazarı Zeigyo Market kurulmuş ve satışlar başlamıştı. Zeigyo Market, içinde her nevi meyve sebze kıyafet vs bulabileceğiniz, bizim pazarlara benzeyen bir pazar. Bu pazarı gezerken o kadar keyif aldım ki anlatamam. Yukari bile şaşırdı. Ben zaten pazarları çok seven birisiyim. Rengarenk taze meyve sebze ve çiçeklerin olduğu yollarda yürümek, geleneksel kıyafetleri ile koşuşturan insanların bana bakıp gülümsemeleri çok keyif verdi. Burada baya zaman geçirip, fotoğraf çekip, meyve yedim. Kırmızı eriğe benzeyen bir meyve tadınca yüzümdeki ifadeyi görmeniz gerekirdi. Meyveyi ısırdım ve suratım da bende yamulduk :) Meyveyi içine birşeyler katarak haşlamışlar galiba, rezzzaalet bir tadı vardı ve bir sürü insan onu satın alıyordu :)))) Devam edip Sey Kya Thiha Paya'yı gezdik sonrasında otobüs bileti satın almaya karar verdik. Artık hava aydınlamış hareket başlamıştı. Yukari Yangon'a gitme fikrini değiştirip İnley gölünü görmeye karar verdi ve biletleri aldık.

Sonraki durağımız Mandalay Hill Mandalay Tepesi) oldu. Pikapla giriş kapısına kadar gelip sonrasında başladık merdiven çıkmaya. Kaçyüz tane basamak çıktığımı sayamadım ama yorgunlıktan geberdiğimi söyleyebilirim. Bir gece önceki otobüs yolculuğunda dar koltuklarda uyuyamamıştım sonuçta. Baya bir merdiven çıktıktan sonra güzel manzaralı bir yere ulaştık. Burayı zirve sandım ve etrafı izleyip fotoğraf çektim. Zirve olmadığını öğrenince merdivene devam. Ulaştığım yer de zirve çıkmayınca tekrar merdiven. Bu şekilde "Zirveye geldim galiba, işte bu sefer zirve" diyerek 6-7 katman daha geçtik. Ne zirveymiş arkadaş çık çık bitmedi :) Tüm bu katmanları yalın ayak çıkıyorsunuz çünkü bütün bu tepe ve katmanlar tapınak. Her katmanda küçük tapınaklar mevcut. Çıkarken kafe restoran tarzı bir yerde değişik kızartma tarzı şeyler taddım ama beğenmedim :)

Bu çıkışın bir de inişi olacaktı tabii ama bir tepenin belli bir bölgesine kadar inen bir asansör gördük ve onunla indik. Sonra tepe yolundan aşağı doğru yürüdük. Oldukça huzur verici ağaçlık ve sakin bir yoldu. Sanda Muni ve Kuthadow Paya'ları da gezdikten sonra bana Paya ve Pagoda'dan gına gelmeye başladı. Yukari hala Pagoda Paya peşindeydi. Ben bir kafe bulup oturdum o bir iki yer daha gezip geri geldi. Sonra şehre dönüp bira satan bir restoran bulup bira ve yemek söyledik. Yukari 40 yaşındaymış ve Panasonic firmasında Bilgisayar Mühendisi olarak çalışıyormuş. "Benim Panasonic marka ev sinema sistemim var" diyince çok sevindi :))) Ne tarz müzik yaptığımı sorunca Rock dedim. "Ben Heavy Metal" seviyorum dedi obaaa Metalci Japon mühendis :))))

Söylediğimiz biraların kapaklarını kazıyınca para ya da bedava bira kazanıyorsunuz. Önce 200 Kyat sonra da 1000 kyat kazanınca keyfe geldik. Toplamda sadece 2,5 lira etse de kazanma duygusu mutlu etti. Restoranda yan masadaki Myanmarlı arkadaşlar da sohbete katıldı. İngiizce bilen arkadaşlar bulunca sormak istediğim soruları sordum ve sohbet ettik. Myanmar da ilginç bir durum var. Otomobillerde direksiyon sağda ama soldan akması gereken trafik sağdan akıyor. Bunun nedeni olarak oldukça ilginç ve bir o kadar da saçma bir hikaye duymuştum. Hikayeye göre zamanında yönetim kadrosundaki generallerden birisi bir rüya görür. Rüyasında kendisini trafikte görse gerek ki bir rüya yorumcusuna gider ve rüyasını anlatır. Rüya yorumcusu trafiğin yönünü değiştirmezse öleceğini söyler. Genral de trafiğin yönünün değişmesini sağlar. Hikaye bu. Bunun gerçek olup olmadığını sordum. Gerçekmiş :)) "Evet doğru" dedi eleman. Şaka gibi birşey, hatta fıkra gibi :))) Genelde erkeklerin ağızlarının içine koydukları yaprağa sarılmış tütün ve başka bazı maddeleri bir süre ağızlarında saklayıp sonra tükürüyorlar. Çoğunun dişleri rezalet durumda.

Aşkam olunca İnley gölüne giden otobüse doğru yollandık. İnley gölünden beklentim büyüktü. Ciddi yorgun bir vaziyette kalacak yer ayarlamadan yola çıktık...

...devamını göster (show more...)

kapat (collapse...)

Myanmar - Bagan

Sabahın beşinde Kuzey kutbunu aratmayan, her yanında disko ışıkları misalı aydınlatma olan, ekranda yerli komedi (!) dizileri gösterilen otobüsümden indiğimde ortalık zifiri karanlık, hava buzz gibiydi. Ne kalacak yerim belliydi ne de ne kadar kalacağım. Hostel ve pansiyonların ne tarafta olduğunu sorup yürümeye başladım. Birkaç pansiyona girdim ve heryer doluydu. Sunuçta tarih 31 Aralıktı ve yeni yıl zamanıydı. Yolda kalacak yer bakan Marco ile tanıştım beraber aramaya başladık. Pansiyonun birinin önünden geçerken dışarıda bekleyen 2 kişi görüp yanlarına gittik. Şansa bak otel ful ama bu iki kişi çıkış yapmışlar ve yatakhane odalarda (Dormitory) iki yatak boşalmış :) Hemmen atladık tabii.(Eden Motel,gecesi 10 dolar) Kahvaltı üzerine birkaç saat şekerleme yaptım. Uyanıp resepsiyondan harita aldım ve bir elektirikli bisiklet kiraladım. Bagan'ın en büyük özelliği oldukça geniş bir bölgeye yayılmış binlerce yıllık Pagoda'ları. Bölgede zamanında büyüklü küçüklü 13.000 pagoda varken şu anda 2000 civarı olduğu söyleniyor. Haritamı, meyvelerimi ve suyumu bisikletime koyarak yollara düştüm. Konakladığım Nyaung U bölgesindan çıktım.

Hava çok güzeldi ve elektirikli bisiklet kullanmak çok zevkliydi. Yolda yüzlerce irili ufaklı pagoda ve tapınaklar görüp dura-kalka fotoğraf çekerek ilerledim. Görülecek o kadar çok yer mevcut ki hangi birisine bakacağınızı şaşırıyorsunuz. İsterseniz normal bisiklet veya at arabası kiralayıp da gezebiliyorsunuz. Akşam olup da güneş batana kadar eski Bagan ve yeni Bagan taraflarında dolaştım. Nehirde harika gün batımını izledim. Yolda benimle fotoğraf çektirmek isteyenlerle fotoğraf çektirdim. Aklıma Angkor Tapınakları geldi ama kıyas kabul edilmez bir farklılık var Angkor bir ayrı devasa... Otelime döndüm. Bagan yolları toz toprak duman içinde. Maskeyle dolaşan bir sürü insan mevcut. Fena fikir değil hani. Akşam olduğunda oldukça karanlık.

Evet sonunda akşam oldu. Her ne kadar çok heyecanlandırmasa da yeni yıl akşamıydı ve bir şekilde kutlanması gerekiyordu. Marco ile konuştum burada o da sormuş etrafta hiç bar yok. Uygun bir restoran bulup birşeyler yiyip içerek kutlamaya karar verdik. Yolda bize bar soran iki İspanyol kadın da bize katıldı. Restoranda tanıştığımız bir Arjantinli bir İsviçreli, bir Alman ve bir Fransız ile sohbet edip içki içtik. Birleşmiş milletler yeni yıl partisi şeklinde güzelce muhabbet ettik. Saatler gece yarısını gösterdiğinde tokalaşıp birbirimizi tebrik ettik :) Gece yarısından 20 dk sonra restoran sahipleri kapatacaklarını söyleyince güldük ve peki dedik.

Otellere doğru ilerlerken sokak partisine denk geldik. Karanlık sokak kenarına müzik seti, ses sistemi ve hoparlörleri dizmiş dans eden birkaç gençle karşılaştık. Ellerimizden tutup dansa davet ettiler. Kafaları güzeldi ama sıcak kanlı ve dostçullardı. Biraz onlarla takılıp eğlendik. Sonra otel, uyku...

Yeni yıla Tayland'da girmeyi planlarken Malezya'ya gittim. Burada gireceğimi düşünürken hiç planlamadığım bir şekilde bir tane barı bile olmayan Myanmar'ın Bagan şehrinde girdim :)))

Ertesi gün arkadaşlarla sohbet muhabbet ve vedalaşma sonrasında Mandalay şehrine hareket eden otobüsüme bindim ve yollara düştüm...

...devamını göster (show more...)

kapat (collapse...)