8 Ocak 2014 Çarşamba

Malezya - Melaka

Kuala Lumpur Otobüs Terminalinden biletimi aldım ve 2 saatlik bir yolculuktan sonra Melaka'ya ulaştım. Pansiyon bulmak için bayaa bir uğraşmam gerekti. Zira hem yüksek sezon hem de noel tatiline denk geldiği için kapılarında " Full House" yazan bir ton pansiyon-otelden sonra nihayet, nispeten arkalarda bir otel buldum. Açlıktan gebermek üzereydim ve hemmen dışarı çıkıp yemek aradım. Reggie isimli Malay yemekleri yapan bir restoran gördüm ve hemen atladım. Sipariş verdim. Tavuklu birşey geldi ama yemek mi salata mı karar veremedim. Sanırım önce salata yapmışlar, olmamış biraz pişirmişler gibi:)

Melaka küçük ve şirin bir yer. Merkezi ve cazibe alanı Çin mahallesi ve özellikle Jonker sokağı. Hediyelik eşya dükkanları yemek tezgahları restoranlar, küçük kafe barlar vs. Son derece turistik bir yer Çinli turist ağırlıkta. Noel tatili zamanında orada olduğum için etraf bayram yeri gibi cıvıl cıvıldı. Dolaşırken birkaç restoranın önündeki kalabalık ve kuyruk ilgimi çekti, nedir diye sordum, çok meşhuuur tavuk köftecileriymiş, Çin'den duyup gelmişler :) Güzel mi bilemedim, hiç o kuyruğa giremezdim doğrusu. Melakanın ortasından küçük bir akarsu geçiyor. Bu akarsuda tekne turu yapılabiliyor. Etrafta müze ve yanında sergilenen eski bir Portekiz gemisi sergileniyor. Merkezin birkaç km dışında kendi bölgelerinde yaşayan bir Portekiz topluluğu var. Yüzyıllardır burada yaşıyorlar ve temel geçim kaynakları balıkçılık. Beldede kolniyal yapıları görmek mümkün.

Melaka 15. yy dan 1511'e kadar Malay hakimiyetinde kalmış. Sonra Portekiz'liler gelip 1641 e kadar adaya hükmetmişler. 1640'ta Hollanda'lılarla savşıp kaybetmişler. 1641 - 1795 yılları arasında Hollanda hakimiyetinde olan Melaka'yı 1795'te İngilizler devralmış. Japonlar ise 1941 - 1945 yılları arasında şöyle bir arkadaşlarına bakıp çıkmışlar :D 1957 yılında bağımsızlıklarını kazanana kadar ingiliz sömürgesi olarak kalmış. İşte Melaka'nın şamar oğlanı hikayesi böyle :))

Akşam yemekten sonra sokaklarda dolaşırken mp3 çalardan müzik açıp sokakta içip dans eden adamlar gördüm. Onlar da beni gördüler ve davet ettiler hatta ısrar ettiler. "Karşı marketten bira al gel katıl bize" dediler, ben de yaptım. Bir inşaat işçisi bir denizci bir de elektrikçi arkadaştan oluşan gurup çılgın neşeli çıktı valaa :)) Birkaç nesil öncesi ataları İngilizler tarafından buraya işçi olarak getirilmişler. Mutlu mesut yuvarlanıp gidiyorlarmış :)) Onlarla biraz muhabbet edip biramı bitirip vedalaştım. Yolda şirin bir cafe bar görüp girdim. Yan masalarına oturduğum güzelce eğlenen bir arkadaş grubuna katıldım. Çok sıcak kanlı ve şeker insanlardı. Melaka'da beraber büyümüşler, noel tatili için Melaka'da toplanmışlar. İçip sohbet etik; benim turum, onların hayatı, Malezya, Melaka falan derken içlerinden birisi çat diye yüzük çıkarıp yanındaki kız arkadaşına evlenme teklif edince ortlık birden karıştı :) Obaa herkes birbirine sarılıyor tebrikler kahkahalar kutlamalar. Çok eğlenceliydi doğrusu. Şarkılar söylediler dans ettiler. Güzel bir gece geçirdim doğrusu..

Ertesi gün sabah kuala Lumpur'a haraket eden otobüse atladım. KL Terminalinden Myanmar uçağım için direk hava alananına geçiş.

Malezya, gördüğüm yerleri itibariyle güzel doğası olan, ülke içi ulaşımı kolay ve rahat, birkaç hoş cazibe merkezine sahip iyi vakit geçirdiğim ama çok müthiş bulmadığım bir ülke oldu. Myanmar'dan beklentim büyük :)))





































...devamını göster (show more...)

6 Ocak 2014 Pazartesi

Malezya - Kuala Lumpur

Kuala Lumpur'da ucuz konaklama bölgelerinden en meşhuru China Town (Çin mahallsi). Ben de buraya geldim ve pansiyon otel bakındım. Birkaç yer gezdikten sonra temiz ama penceresi olmayan odama yerleştim. Çin mahallesinin göbeğinde Petaling çarşısının içindeydi. Otelden kafamı uzattığımda bir sürü tezgah sahte ürünler satan dükkanlar, birbirine karışan sesler ile tam bir panayır yeri gibiydi. Aynı otelde kalan Robin isimli Alman arkadaş ile dışarı çıktık. Petronas ikiz kulelerini görmek istiyordum.

Bir zamanlar dünyanın en uzun yapısı olan petronas kuleleri 88 katlı. 80. kata kadar çıkıp etrafı izleyebilir, "Sky Walk" dedikleri iki kule arasındaki köprüden yürüyebilirsiniz. Giriş ücreti 80 ringit. Ancak her an bilet bulunamıyor, biz bulamadık. Hem o gün, hem de ertesi gün için satılan sınırlı biletler tükenmişti. Dışarıdan izlemesi de keyifli canım :) Alt katında büyük bir AVM var içinde pahalı markaların mağazaları.

Kuala Lumpur oldukça modern bir şehir. Birçok yüksek binası, bir sürü alışveriş mezkezi, düzgün yolları, ulaşım araçları ile hızlı akan bir hayat var. Zengin bir şehir olduğu belli. Tipik Güneydoğu Asya görünümü pek yok. Tuk Tuk yok bi kere şehirde :) Bence Tuk Tuk Güneydoğu Asyanın en büyük sembollerinden :)) Etrafı şöyle bir turladıktan sonra otele döndm. Akşam dışarı çıkıp gece hayatına bir göz atmak niyetindeydim. İnsanlara nereye gidebileceğimi sorduğumda bir tek cevap aldım, "Bukit Bintang". Ülke müslüman bir ülke ve bunu rahatlıkla hissedebiliyorsunuz. Malay kadınların büyük çoğunluğu türbanlı. Bukit Bintang'a yürürken sağlı sollu restoranlardan oluşan yemek caddesinden geçtim. Her türlü yemeği bulabileceğiniz caddede fiyatlar uygun. Sonra Bukit Bintang'a ulaştım. Uzun sayılmayacak bir cadde iki tarafına sırayla dizilmiş Pub'lar. Her bir Pub'ın önünde iki personel menüleri suratına tutup indirim ve kampanyalarını anlatıyorlar. İçki fiyatları yüksek. Markette bile pahalı diyebilirim. Bir şeyler içtim ve kaldırımda oturan gençler gördüm. Yanlarına gittim ve tanıştım. Bangladeş'li, Malay, ve Hintli gençler. Bangladeşli olan
üniversiteyi G. Kıbrısta okumuş. Sohbet ettik biraz Malezya hakkında. Bangladeşli olan Çinlilerin ekonomiyi ellerinde tuttuğunu söyledi ve Malay gençleri göstererek "Bunlar burada Turist aslında Çinliler götürüyor işi" dedi ve güldük :)
Çin yeni yıl tatilinde 3 gün tatil olduğunda ülke ekonomisi sekteye uğruyormuş.Düşünün yani adamların ekonomideki ağırlıklarını.
O gece Christmas gecesiydi ve her yerde şarkılar çalıyordu etraf oldukça kalabalıktı. Gece hayatı sınırlı bir şehir. Bangkok'un onda biri bile olamaz bence. Şehri gezmek için 2 gün yeterli gibi.

Ertesi gün çok görmek istediğim Myanmar için vize almaya karar verdim ve konsolosluğa gittim. Vize alabilir miyim bilmiyordum. İnternette okuduğum kadarıyla bir gezgin Bangkok'tan vize almaya çalıştığını, hem konsoloslukta hem de acentada denediğini ancak alamadığını yazmıştı. Konsolosluğa gittiğimde kapalıydı. Nedenini sordum, Christmas tatili dediler. Yahu Myanmar feci budist ve Malezya bayaa bir müslüman neyin tatili bu dedim, Malezya Chrismass'ın ertesi gününü resmi tatil ilan ediyormuş. Ben de günü değerlendirmek için şehirdeki Akvaryum u görmek için yola çıktım. Giriş 50 ringit. İçinde Hint Pasifik okyanusundan ve Amazon bölgesinden 550 tür ve 33000 kadar canlı bulunuyor. Bunların içinde Kaplan köpek balıkları, Vatozlar, kaplumbağalar vs de mevcut. Oldukça keyifli dakikalar geçirdim. Bir bölümde dalgıçlar akvaryumun içine girip balıkları elleriyle beslediler. Bir dalgıç Noel Baba kostümü giymişti :))

Ertesi gün tekrar denedim. Konsolosluk açıktı ama vize işlemlerini özel bir şirkete verdiklerini öğrendim (Ever Fine) Vizeyi aynı gün veriyorlar. Şirkete gittim ve başvurdum. Myanmar konsolosluğu gidiş - dönüş uçak biletini görmek istiyormuş. Yani vize almadan bilet almam gerekti. "Kesin alabilir misiniz" dedim, evet dediler. Pasaportumu gösterdim, "TC vatandaşları alabiliyor mu?" diye sordum "Merak etmeyin beyefendi sorun olmaz" dediler. İçimde bir endişe uçak biletini aldım hem de bir çılgınlık yapıp 2 gün sonrasına :) İki gün sonrası olmasına rağmen şaşırtıcı şekilde uygun fiyatlıydı.

Öğleden sonra pasaportumu almaya gittiğimde içimdeki endişe devam ediyordu. Vize alamazsam uçak bileti yanacaktı. Acentaya girdim, numaramı verdim vee... Vuhuuu vizemi vermişler hem de cömert davranıp 3 ay vermişler. Önümde iki gün vardı ve bu iki günü Kuala Lumpur'da değil Melaka'da geçirmeye karar verdim ve Terminal yollarına düştüm.

Not: Açıkçası bana göre Kuala Lumpur pek o kadar da özel, renkli bir yer değil :)))














































...devamını göster (show more...)

2 Ocak 2014 Perşembe

Malezya - Cameron Highlands

Penang adasından yola çıktığımda minibüsteki tek yolcu bendim. İyi ingilizce konuşan şoförle sohbet ede ede yolculuk yaptım. Malezyanın gittikçe zenginleşmesi sonucu artan maliyetler sebebiyle dev şirketlerin yatırımlarını Penang'dan çekip Vietnam, Çin gibi ülkelere kaydırdığından bahsetti. Cameron Highland'a vardığımda hava ciddi serindi ceketimi giydim. Rakım 2000 metre ve Penang adasının yakıcı güneşinden sonra hava oldukça farketti doğrusu. Şoförüm beni bir pansiyona götürdü, odaya baktım, fiyatı sordum sonra başka bir yere daha bakayım dedim. Gittiğim diğer pansiyonda bana gösterilen oda 1,5 metrekare, penceresi olmayan duvarlardaki boyaları dökülmüş bir hücre olunca önceki pansiyona geri döndüm. Yahu adam, madem hapisane pansiyon işletiyorsun bari duvarlara iki fırça boya at, iki manzara resmi falan as bari de oda diye yedir sonra...

Çantamı odaya atıp dışarı çıktım. Küçük bir halk pazarının restoran ve hediyelik eşya dükkanlarının olduğu bir yerde yemek yedim, meyve satın aldım. Sonrasında sokaklarda yürüdüm ve etrafı inceledim. Cameron Highland'in en büyük özelliği etrafındaki uçsuz bucaksız çay yetiştirilen araziler, çilek üretim merkezleri vs tarım merkezleri. Buraları kendi başınıza da gezebilirsiniz, bir tur satın alıp da görebilirsiniz. Bölge tarım ve turizimden para kazanıyor. Öğrendiğim kadarıyla hızlı ve dengesiz bir yapılanma mevcut. Tanıştığım insanlar 5 - 10 yıla kalmadan buranın eski cazibesi kalmayacağını söylediler. Etrafta koca koca otelleri ve inşaatları görebiliyorsunuz. Ertesi gün için bir tur satın aldım otele döndüm.

Tur için sabah 08:00 de hareket ettik. İlk durak arı çiftliğiydi. Sonra çilek seralarını ziyaret ettik. Burada dalından koparıp çilek satın alabiliyor, çilek suyu içebiliyorsunuz. Fiyatların uygun olduğunu söyleyemeyeceğim, kendileri üretmiş olmasına rağmen. Sonraki durağımız asıl görmek istediğim Çay arazileriydi. Durağımız "BOH" isimli şirkete ait arazilerdi. Boh, 20 yüzyılın başında İskoç bir ailenin girişimiyle kurulmuş bir şirket. Nesilden nesile aktarılan yönetim ile şu anda Güneydoğu Asyaya ihracat yapıyorlar. Önce üretim tesisini gezdik. Tepelere yayılmış çay bitkilerini görmek gerçekten güzeldi. Bitkilerin arasında gezindim birkaç yaprak çay kopardım kokladım ve tadına baktım ama taze yapraklardan pek çay tadı alamadım :) Manzaraya karşı oturup bir bardak çay içmek keyif verici... Buradaki Malezyalılar benimle fotoğraf çekilmek isteyince bol bol fotoğraf çekildim :)Sırada gül bahçesi ve tapınak vardı. Çay arazileri haricindeki yerler pek etkileyici değildi dorusu. Buraları da bitirip pansiyonuma döndüm. Bu arada eklediğim resimler arasında küçük yerel bir tapınakta çektiğim bir fotoğraf da var ve o fotoğrafta Rockçılar için bir sürpriz mevcut :))

Pansiyonda otururken yanıma kırklarında esmer bir adam geldi ve selam verdi. Nereli olduğumu sordu Türküm diyince "Ooo merhaba" dedi ve oturdu. Yarı Suudi Arabistan'lı yarı Türk bir adam. Arap aksanıyla Türkçe konuşabiliyor ama çok iyi değil. Aylardır buralarda yaşadığını, 1 aydır bu pansiyonda kaldığını söyledi. "Ne yapıyorsun buralarda? çalışıyor musun, tatil mi yapıyorsun?" diye sorduğumda net bir cevap alamadım. Normalde Yunanistanda yaşıyormuş falan garip bir adamdı açıkçası ama konuşmayı anlatmayı çok sevdiğini hemen anladım :) Birkaç gün öncesine kadar başka bir Türk arkadaşı burada konaklıyormuş 3 ay kalmış ve vizesi dolunca ayrılmak zorunda kalmış. Asker kaçağı olduğunu ve 3 yıldan fazladır çevre ülkelerde dolaştığını söyledi. Zor bir hayat bence. 3 yıl boyunca Türkiye'den gelen cüzzi bir para ile oradan oraya sürüklenmek...

Pansiyonuma döndüm ertesi gün için Kuala Lumpur otobüs biletimi aldım. Serin yayla havasını içime çektim biraz yazı yazdım ve müzik dinledim. Sonra uyku...
































...devamını göster (show more...)